Զինվորները լեռներից

Քնե՛լ ծիլերի ծաղկավոր ուսին,

ջրերից հոսե՛լ Լեռան տաք սրտի.

-Գարունն այստե՛ղ է,-թռչուններն ասին

ու համբուրեցին հայացքը ցրտի:

Բարձրացան նրանք ուսերով լեռան,

ափերով դիպան արևի շուրթին

և հիշատակի թափառող ձեռամբ

ծաղիկ շարեցին ճակատին վշտի:

ՈՒ նրանք ելան ծաղկած լեռներից՝

աչքին աննկատ տեսիլքների պես,

և Հայրենիքի այլակերպ ձևից,

ջրից շաղեցին երազանք ու ծես:

Ճամփաներով թեք վերադարձների

բերում են նրանք Հայրենիք մի փունջ,

ասում են՝ լույսի ճերմակ բարձերին

շարել ենք ոսկե տեսիլք ու անուրջ:

Ասում են՝ նայի՛ր,մանկան աչքերով,

փարվի՛ր ձիերի ծաղկավոր ուսին

և երկնաթափված տաք անուրջներով

հոսի՛ր օրոցքի շողացող լույսից:

Նորայր Գրիգորյան

Մեկնաբանություններ