«Գրագետ պայքարի բանալին հին կաղապարներից ձերբազատվելն է»

irates.am-ը ԱՄՆ-ում բնակվող քաղաքագետ, Վաշինգտոնում ՀՀ նախկին դեսպանորդ-նախարար Արմեն Խարազյանից հետաքրքրվեց, թե որպես քաղաքագետ, ինչպես է վերաբերվում Հայաստանում տեղի ունեցող հակապուտինյան ակցիաներին, ինչի՞ կարող են դրանք հանգեցնել: Ի՞նչ քայլեր պետք է արվեն ավելի գրագետ պայքար տանելու համար այդ ուղղությամբ:

Արմեն Խարազյանի պատասխանը ներկայացնում ենք ստորև.

-Հայաստանի պրոբլեմը Պուտինը չէ, այլ կոռումպացված վարչական-հասարակական համակարգը, կոմատոզ տնտեսությունն ու գավառական ազգայնականությունը: Եթե Հայաստանի իշխանություններն ունենան իրավականության, կոմպետենտության ու արժանապատվության գեթ նվազագույն պաշար, իսկ հանրությունը՝ քաղաքական ու հասարակական հասունության որոշակի մակարդակ, ապա Պուտինն այնքան սարսափելի ու ամենակարող չի թվա, ինչպես այսօր: ՈՒստի, ավելի գրագետ պայքարի բանալին սեփական խնդիրներին սթափ նայելն է, հնի ու հնացածի կաղապարներից ձերբազատվելը, անկախության ոգին վերագտնելը, ինքնության հարցում միանշանակ վերադարձը դեպի քաղաքակիրթ, արդիական զարգացման ուղեծիր, և ազգերի եվրոպական ընտանիքում սեփական տեղի ու դերի վերահաստատումը: Այսուհետ առանցքային պետք է դառնան անձի, անհատի ազատության խնդիրը, հասարակության մեջ կանանց դերի բարձրացումը, բազմակարծության ու փոխադարձ հանդուրժողականության արմատավորումը: Կարևոր է հասկանալ, որ արդիական հասարակության ուժը ոչ թե նրա միատոնության, այլ բազմազանության մեջ է, ոչ թե ինքնամեկուսացման, այլ ինտեգրացման, ոչ թե անծանոթը ծաղրելու ու մերժելու, այլ այն հասկանալու, յուրացնելու և տարրալուծելու մեջ: Այս հարցերի նկատմամբ մեր հայացքներն ու վերաբերմունքը փոխելով է միայն, որ կարող ենք դուրս գալ ներկա ճգնաժամից: Որքան արագ փոխվենք ինքներս, այնքան արագ կփոխվի հանրությունը, որի մասնիկն ենք հանդիսանում յուրաքանչյուրս, և որի արատները յուրաքանչյուրիս ձախողումն են: Հայաստանում լինելիս նկատում ես մի բան, որ հնարավոր չէ զգալ հեռվից. ինչ-որ երկնային, ոգեղեն որակ է թևածում այդ հողի վրա: Աստծո հպումն է, հավանաբար, որ պահել է մեզ՝ այսքան երկար, թեև ստեղծող, բայց չունևոր, թեև հայրենասեր, բայց տարագիր, թեև հյուծված, բայց հուսադիր: Մեր խնդիրն է՝ հաղթահարել իրականության ու երազի՝ հայ ինքնագիտակցության մեջ այնքան արմատացած այս երկվությունը, տեր կանգնել մեր ներկային ու պահել մեր ապագան սեփական, այլ ոչ թե ուրիշի ձեռքերում: Միայն այսպես կարող է Հայաստանը վերագտնել իր ուղին դեպի ազգերի իրավահավասար, քաղաքակիրթ ընտանիք:

Թագուհի ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Քաղաքացիական անհնազանդության հայկական տարբերակ կամ՝ «Արժեքների հեղափոխություն»
• ԲՀԿ-ն վերահաստատում է իր գերիշխող դիրքը
• Մետաքսի ճանապարհ՝ Սալոնիկից մինչև Մեղրի
• «Չկա բարեփոխումների ծրագիր»
• «Քինդեր-սյուրպրիզ»՝ եվրասիականացման նախաշեմին
• «Հարցերը փողոցում չեն լուծվում»
• Գայ Ֆոքսը՝ Երևանում
• Ռեսուրսնե՞րն են հաշվարկում
• «Դիմակների երթից» մեկ տարի անց
• «Ոչ մի քաղաքական իմաստ այնտեղ պետք չէ փնտրել»
• «Ոչ միայն սահմանադրության, այլև ողջ հասարակության հարցն է»
• «Արտահերթ ընտրություններ չեն սպասվում»
• ԲՀԿ-ն՝ լուրջ փորձության առջև
• «Հոկտեմբերի 30-ն այլ իմաստ ունի»
• Նստացույցի հարցում դեռ չկա կոնսենսուս
• Երջանիկ Աբգարյանը կարծում է, որ պետք է լավատես լինել
• Որքան են թափանցիկ գործում ՀՀ-ում հավատարմագրված դեսպանությունները
• Վիզաների դյուրացում ՀՀ-ի և ԵՄ-ի միջև
• Մնացել են նույն դիրքորոշմանը
• «Լուսանցքային լինելը պատիվ է մեզ համար»

Մեկնաբանություններ