«Ցուցահանդեսը նկարչի համար հերթական քննություն է»

«Դպրոցի դասերից միշտ ուշացել եմ… Ճանապարհին պուրակ կար, ուր հսկայական ծառերից հսկայական տերևներ էին թափվում` վերացնելով ժամանակի և տարածության զգացողությունը»:

Շամիր ՇԱՀԻՐՅԱՆ

«Մոսկվայի տուն» մշակութային կենտրոնում բացվել է Շամիր ՇԱՀԻՐՅԱՆԻ անհատական ցուցահանդեսը: Ներկայացված են նկարչի վերջին երկու տարիների չորս տասնյակից ավելի աշխատանքներ («Սպիտակ ագռավի թռիչքի բարձրությունից», «Յոթ երկինք», «Միայնակ տուն», «Սևամաղձություն», «Ամպերի վրայով», «Կարոտ», «Չգիտեմ»):
Շ. Շահիրյանի խոսքով` ցուցահանդեսը նկարչի համար հերթական քննությունն է: Նկատեցի, որ մի քիչ տխրություն կա կտավներում»: «Ընդհանուր առմամբ նկարչությունը հոգու հայելին է. ինչ զգում ես, տեսնում, դա էլ արտահայտում ես»,- ասաց նա:
Անդրադառնալով «Հետաքրքրություն կա՞ արվեստագետի, նրա ստեղծած աշխատանքի նկատմամբ» հարցին պատասխանեց. «Ոչ իհարկե, մշակույթը վատ վիճակում է ու վատ վիճակում է հենց անտարբերության պատճառով»:
Շամիր Շահիրյանը ունեցել է անհատական ու խմբակային ցուցահանդեսներ Հայաստանում և արտերկրում: Երկար տարիներ զբաղվել է դիզայներական գործունեությամբ, մասնակցել է միջազգային մրցույթների, ձևավորել է մի շարք հեռուստաալիքների ու հաղորդումների տաղավարներ, Մնջախաղի պետական թատրոնի գլխավոր նկարիչն է:
«Այսօր մեծ համարձակություն է հաստատուն, վստահ դրսևորված մի վիճակից ամեն ինչ թողնել ու գրեթե զրոյից մի գործ սկսել, այս դեպքում` նկարչություն: Մեծ համարձակութուն է և կարևոր քայլ,- մեզ հետ զրույցում ասաց նկարիչ Արտակ Բաղդասարյանը: -Շամիր Շահիրյանը որպես նկարիչ առանձնանում է առաջին հերթին ներքին անկեղծությամբ: Ոմանք դա կանվանեին ներքին ազատություն, ես անկեղծություն եմ համարում. անկեղծությունից է ինքն ազատ, ու նկարչությամբ սկսեց զբաղվել` այդ անկեղծությունը դրսևորելու համար»:
Ցուցահանդեսը բաց կլինի մինչև ապրիլի 30-ը:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Լուսանկարներ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ