Ռուսաստանին և Հայաստանին կապում են առանձնահատուկ հարաբերություններ՝ հայտարարել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան։ Նրա խոսքով՝ Մոսկվան Հայաստանը դիտարկում է ոչ միայն որպես ինքնիշխան պետություն, այլև որպես մի երկիր, որի հետ Ռուսաստանին միավորում են բազմամյա պատմական կապերը, համատեղ նախագծերը, ընտանեկան հարաբերությունները, գործարար շփումներն ու մարդկային ճակատագրերի միահյուսումը։               
 

The Jerusalem Post. «Հայոց ցեղասպանություն. դասեր չենք քաղել»

The Jerusalem Post. «Հայոց ցեղասպանություն. դասեր չենք քաղել»
10.04.2015 | 13:08

NEWS.am-ը կրճատումներում ներկայացրել է իսրայելական հասարակական կազմակերպության նախագահ Էմիլի Շրադերի՝ The Jerusalem Post-ում հրապարակված հոդվածը:
«Ադոլֆ Հիտլերը, ինչպես ենթադրում են, 1939-ին հայտարարել է. «Ի վերջո, հիմա ո՞վ է հիշում հայերի կոտորածների մասին»: Ամենայն հավանականությամբ՝ անգիտակցաբար, բայց Հիտլերը կարևոր դաս է տվել, որը նույնքան արդիական է, որքան այն ժամանակ. չարիքին դիմակայելուց հրաժարվելը հնարավոր է դարձնում չարիքը: Այս ամիս լրանում է Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցը: Դա մարդկության պատմության մութ էջն է, որի հետ, ցավոք, դեռ պետք է առերեսվենք: 100 տարի է անցել, սակայն դեռևս ոչ ոք օսմանցիներին և նրանց անմիջական ժառանգին՝ Թուրքիային, պատասխանատվության չի ենթարկել իրենց բարբարոսությունների համար: Ապշեցնում է, որ նույնիսկ ԱՄՆ-ն ու Իսրայելը մինչև հիմա չեն ճանաչում մարդկության պատմության այդ սարսափելի իրադարձությունը, որի ընթացքում հայ ժողովուրդը գրեթե ոչնչացվեց: Մենք հետ ենք նայում և ասում. «Ինչպե՞ս կարող էինք չիմանալ»: Եվ, ամեն դեպքում, վայրագությունները շարունակվում են ամբողջ աշխարհում: Ինչո՞ւ: Քանի որ մենք չենք ցանկանում ընդունել, որ չարիքը գոյություն ունի: Առավել ևս, որ մարդիկ չարիքի հակվածություն ունեն: Արդյո՞ք շատ է 100 տարի անց գերտերություններից ճանաչում ակնկալելը: Արդյո՞ք շատ է պահանջել, որ Թուրքիան, որն օրենքից դուրս է ճանաչել Հայոց ցեղասպանությունը որպես ցեղասպանություն ճանաչելը, պատասխանատվություն կրի մարդկության դեմ ամոթալի հանցագործության համար: Մեր իսկ սխալները բացահայտորեն ընդունելուց հրաժարվելը չարիքին թույլ է տալիս ծաղկել: Սակայն մենք կարող ենք պնդել այն հարցում, ինչը բարոյապես ճիշտ է՝ անկախ՝ անցյալի՞ն է վերաբերում, թե՞ ապագային: Չնայած մենք, հնարավոր է, չենք ցանկանում հավատալ, որ մեր օրերում և այս դարում որևէ մեկը կամ կառավարությունն ունակ են այդպիսի հանցագործության, մենք միշտ պետք է հիշենք, որ չարիքը միանգամայն իրական սպառնալիք է: Ավելի, քան կարող ենք պատկերացնել: Այդ վայրագությունը կանգնեցնելու, շտկելու համար նախ պետք է ճանաչենք այնպիսին, ինչպիսին կա՝ չարիք: Մենք պետք է ճանաչենք Հայոց ցեղասպանությունը և մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկենք մարդկության դեմ հանցագործության համար»:

Դիտվել է՝ 1771

Մեկնաբանություններ

լինի" />
Էս քոթուկը կտրել չի լինի