Հնգամյա «խաղք»ության վերջաբան

Հայաստանը գտնվում է օտար (ոչ հայերի) տիրապետության տակ և Հայաստանում հայերն այլևս փոքրամասնություն են...սա փաստ է, որի հետ անհնար է հաշվի չնստել:

Այդ օտար լծից պետությունն ազատագրելու իրական նպատակ և կամք ունեցող որևէ ուժ կամ անհատ այլևս երբեք չպետք է անդրադառնա Արցախն ու Հայաստանը Ադրբեջանին հանձնում իրականացնող «Նիկոլ Փաշինյան» անուն ազգանունով, «ոչ հայ» գործչի ասածներին և չպետք է մեկնաբանի դրանք:

Ադրբեջանի ազգային հերոսի կոչման իրական հավակնորդը բաց, ուղիղ տեքստով ասում է այն ամենը, ինչը պատրաստվում է անել և նրան մեկնաբանելու վրա ժամանակ և էներգիա ծախսելը այլևս կնմանվի «քամի սղոցելու» պես ծիծաղ հարուցող մի բանի…առանց այդ էլ, ով չի ալարում ծիծաղում է հայ ազգի վրա:

Այդ օտար լծից պետությունն ազատագրելու իրական նպատակ և կամք ունեցող որևէ ուժ կամ անհատ պետք է ընդմիշտ մոռանա ժողովրդական լայն զանգվածների աջակցության մասին, քանի որ, ինչպես վերևում նշվեց, հայերն այլևս երկրում փոքրամասնություն են և այդ փոքրամասնությունը «ժողովրդական լայն զանգվածներ» դառնալու ներուժ չունի և պետք է ոչ ստանդարտ տարբերակների կիրառմամբ կարճ ժամանակում գրանցվի անհրաժեշտ արդյունք:

Այլ տարբերակ չկա, որովհետև այն պարզապես գոյություն չունի:

Alea iacta est (վիճակը նետված է) և «տունտունիկ» խաղալու ժամանակն էլ սպառված՝ կամ Հայաստանն ազատագրվում է օտար (ոչ հայերի) տիրապետության ճիրաններից և Արցախի հետ միասին արժանապատվորեն դիմագրավում է առկա դաժան մարտահրավերներին, կամ սուսուփուս լքում է իր 5000-ամյա բնօրրանի վերջին կտորը ևս և համալրում թափառաշրջիկ և նվաստացած ազգերի շարքը՝ հետագա իսպառ բնաջնջման հեռանկարով: Այս դեպքում ևս այլ տարբերակ գոյություն չունի: Հանգուցալուծումը մոտ է, հանգուցալուծումը արդեն իսկ թակում է բոլոր հայերի դռները:

Հացն ու գինին՝ Տեր Կենդանին: Յա, Մարութա բարձրիկ Աստվածածին, Խա՛չ Պատերազմին, վեր իմ աջ թևին։

Արգամ ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ