Ոչ պատահական հարցադրումներ

Խոստովանենք, որ հայ ազգը մեծամասնությամբ իրոք հոգնել է հայ ազգ լինելուց:

Որ Հայաստանի հայը մեծամասնությամբ հոգնել է իր հաղթանակները պահպանելու ամենօրյա պայքարից ու գերադասեց, որ 120 000 արցախցի առանց Հայրենիք մնա՝ կուշտ փոր ունենալու խոստման դիմաց:

Որ Արցախի հայը մեծամասնությամբ հոգնել է փառապանծի կարգավիճակից և ազգային ինքնորոշման պայքարից ու գերադասում է մտածել 100 000 դրամերի, սեպտեմբերյան թոշակի կամ երկրից գնալու մասին, բայց ոչ՝ ինքնակազմակերպման ու արժանապատիվ վերադարձւի:

Որ սփյուռքահայը,մեծամասնությամբ հոգնած լինելով, պաղեստինցու նման չի ներխուժի Բլինքենի ասուլիսին, չի ներխուժի Կոնգրեսի շենք, չի գողանա ադրբեջանական որևէ դիվանագետի և փոխանակի Բաքվում պատանդ պահված մարդկանց հետ:

Գուցե ազգովի խոստովանենք, որ գեներալները մեծամասնությամբ հոգնե՞լ են սահմանները պաշտանելուց, որ ազգային վերնախավը մեծամասնությամբ հոգնե՞լ է ազգի դարդերով տապակվելուց, որ ընդդիմությունը մեծամասնությամբ հոգնե՞լ է ընդդիմանալ, որ հոգևորականը մեծամասնությամբ հոգնե՞լ է իր հոտից:

Իրար չխաբենք ու էսօր-վաղը ինչ-որ թիթեռնիկներ նկարենք:

Գուցե խոստովանեք, որ հոգնել եք ու մի կո՞ղմ քաշվեք:

Որ չհոգնած ծիլերը առաջ գան:

Որ Հայաստանի հայը կրկին գլուխը բարձր պահի Հայաստանից դուրս:

Որ Արցախի հայը Արցախը կրկին շենացնի:

Որ սփյուռքահայը վերագտնի իր ու Հայրենիքի կապը:

Տիգրան Քոչարյան

Մեկնաբանություններ