Ախր ինչու՞

Հարց տվեք ցանկացածին , թե ինչպիսին են վրաց -ռուսական պետական հարաբերությունները:

Պատասխանը միանշանակ կլինի` ոչ բարեկամական:

Բայց արի ու տես, որ արդեն մեկ տարի է` Վրաստանի վառելիքա- էներգետիկ ողջ համակարգը , 100 տոկոսով, օգտագործում է ռուսական էներգակիրները:

Վրաստանն առանց աղմուկ աղաղակի հրաժարվեց ադրբեջանական և՛ նավթից, և՛ գազից, և՛ էլեկտրոէներգիայից ու անցավ ռուսականին:

Վրացական տնտեսության մեջ էլ ռուսական կապիտալ ներդրումների ծավալը երկրորդն է` վրացական պետական ներդրումներից հետո:

ՈՒ ո՛չ իշխանությունը, առավել ևս, ո՛չ էլ վրացական ընդդիմությունը , ձայնը գլուխները գցած չեն աղմկում ...

Իսկ մե՞նք:

Երբևէ մասնակցած կա՞ք գնչուական հարսանիքի:

Մեր ցանկացած արտաքին քաղաքական շրջադարձի փորձ ու քայլ

ավելի աղմուկ աղաղակով է արվում, քան գնչուական հարսանիքի այն պահը, երբ ցեղի կանայք փեսայի կողքից տանում են նորահարսին:

Ստուգում կույս լինել -չլինելը և վերադարձնում հարսանքասրահ՝ փեսային բարի վայելում մաղթելով:

ՈՒ սկսում նվիրատվությունը:

(Ֆրանսիան բերել է «Բաստիոն» ու «Ցեզար»,- ուստա՛, տու՜շ,-ապրի՛ Ֆրանսիան:

Հնդկաստանը հաուբիցներ է բերում ,- տու՜շ Հնդկաստանի պատվին:

Բա Ամերիկա՜ն, ի՜՜՜նչ է խոստանում ... մի գժական տուշ էլ

իր պատվին):

Ախր ինչու՞ ենք այսքան աղմուկ սիրում:

Սաշա ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ