Եթե հանձնումների շարքից հետո որոշենք դիմադրել` ռազմավարական առումով դա կլինի լրիվ անիմաստ

Կլաուզևիցը հանճարեղ է ձևակերպել. «Ագրեսորը միշտ իրական խաղաղություն սիրողն է. նա կգերադասեր տիրանալ ձեր տարածքին՝ առանց որևէ դիմադրության հանդիպելու»։

Պարադոքսալ է, բայց խաղաղությունն ավարտվում է, ու սկսվում է պատերազմ այն պահից, երբ ագրեսիայի ենթարկվածը դիմադրություն է ցույց տալիս։ Ատացվում է, որ դիմադրողն իր այդ գործողությամբ բերում է պատերազմ։ Հետևաբար, խաղաղությունը փոխվում է պատերազմի, երբ տեղի է ունենում դիմադրություն` ագրեսիայի ենթարկվածի կողմից ագրեսիա կիրառողի հանդեպ։

Հետևաբար, Իլհամի պարտադրած մոդելը հենց այդ տրամաբանության մեջ է. Եթե դիմադրեք, չտաք, չհնազանդվեք` կլինի պատերազմ` ձեր իսկ ընտրությամբ։ ՆՓ-ի տրամաբանությունը նույնպես Իլհամի պարտադրած մոդելի տրամաբանության մեջ է. Որպեսզի լինի խաղաղություն` պիտի տանք, հնազանդվենք ու բավարարենք։

Ողբերգությունն այն է, որ նույնիսկ եթե կեսից հայերը խելքի գան ու հանձնումների շարքից հետո որոշեն դիմադրել` ռազմավարական տեսանկյունից դա կլինի արդեն ամբողջությամբ անիմաստ։

Էդուարդ Աբրահամյան

Մեկնաբանություններ