«Անտոռմուզ» ձևակերպումներին չի կարելի պատասխանել

Ինչու՞ պետք չէ պատասխանել Նիկոլին, և ինչու՞ են հնարավոր դառնում նրա «անտոռմուզ» ելույթները։

Այս հարցերն ունեն առավելագույն հստակության պատասխանների կարիք։

Հարց 1. Ինչու՞ պետք չէ պատասխանել Նիկոլին:

Որովհետև Նիկոլի խոսքը, հերքող պատասխանները և մեր հեռանկարը տարբեր իրականություններում են։ Մինչև 2018 թ. երեք նախագահների օրոք եղել է «Արցախը Հայաստան է և վե՛րջ» իրականությունը, որի մասին ուղղակի չէին գոռում, Շուշիում քեֆեր ու պարեր չէին բռնում։

Եղել են «դժվար բանակցություններ են և վե՛րջ», «Ադրբեջանի հետ բալանսը պահում ենք և վե՛րջ»,

«Լուրջ ռիսկեր կան և վե՛րջ» շեշտադրումներ, որոնք ամբողջականացնում էին իրականությունը։

2018-2020 թթ. Ժամանակահատվածն աղետի նախապատրաստման կոպտագույն սխալների փուլն էր։

2020-ից առ այսօր «Ամեն ինչ տապալված է և վե՛րջ» իրականությունն է՝ հավելյալ շեշտադրումներով. «Կարող ենք պետականություն կորցնել և վե՛րջ», «Արցախը մոռացեք և վե՛րջ»։

Վերջապես, կա երրորդ իրականությունը, և դա այն է, ինչի շուրջ այսօր պետք է ձևավորվի

ազգային-առաջադիմական միտքը.

«Տեր ենք կանգնում մեր երկրին և վե՛րջ»,

«Հայկական Արցախ հնարավոր է, և վե՛րջ», «Հարևանների հետ գնում ենք բարդ բանակցությունների և վե՛րջ»։

Նախկին նախագահների համակարգերից պատասխանները Նիկոլին տարբեր իրականությունների մասին են՝ իրար հետ բացարձակ չհատվող, եթե նույնիսկ կոնկրետ հարցի կոնկրետ պատասխան է հնչում։

Նիկոլի ինֆորմացիայի և ոգենչման աղբյուրն իր իսկ թերթի 20-ամյա վաղեմության հոդվածների ռետրոսպեկտիվ ընթերցանությունն է։

Եվ եթե Քոչարյանը՝ Ջ. Բուշի ձեռը բռնած, Քի Վեսթի ամբողջական պայմանագիրը դնի նրա առաջ, միևնույն է, նա կարդալու է իր իսկ հոդվածը՝ «... որ Մեղրին տալիս էին»։

ՈՒ՞մ մասին են նրա ասածները.

ո՛չ միայն քաղաքականապես, այլև՝ զուտ մարդկայնորե´ն է սխալ Նիկոլի «անտոռմուզ» ասածներին պատասխանելը։

Իրականում շատ դժվար է ասել, թե ում են ուղղված, նույնիսկ, եթե նա կոնկրետ անուններ է տալիս։

Նիկոլի ասածները, ըստ էության, վերաբերում են ՔՊ-ից դուրս բոլորին։

Նա մոտավորապես ասում է.

«Այն, ինչը դուք գիտեք, տեսել եք անձամբ, լսել եք, մասնակիցն եք եղել, ձեր կյանքն է եղել, սխալ է, սուտ է, չի եղել։ Ես հիմա նոր պատմություն եմ հորինում, ձեզ նոր պատմություն եմ պարտադրում։ Կներեք, բայց ես այլ ելք չունեմ»։

Իսկ ինչու՞ է նա կարողանում այդքան անկաշկանդ դա անել, ինչ ուզել՝ ասել, թքած ունենալով, որ ծայրահեղ վնասում է պետությանը, կխոսենք հաջորդիվ։

Վահե ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ