Սին հույսեր

Արդեն մի քանի անգամ առիթ ենք ունեցել ասելու, որ օլիմպիական վարկանիշ ձեռք բերելու համար հայ բռնցքամարտիկների վերջին հույսի մրցաշարը տրապիզոնյան միջազգայինն էր: Վերջինը, որովհետև միջազգային օրացույցով այլ հնարավորություն` չիք: Իսկ թե ինչու դեռևս ընթացքի մեջ գտնվող մրցաշարի մասին խոսում ենք անցյալ ժամանակով, լրացուցիչ մեկնաբանման կարիք չկա, քանզի այն մեր մարզիկների համար ավարտված է ու ավարտված է տխուր նոտաներով: Ինքներս մեզ փակուղու առաջ կանգնեցրինք շատ ավելի վաղ` անցած տարի Բաքվում կայացած աշխարհի առաջնությունում, որտեղ առանձնանալու, աչքի ընկնելու հնարավորություններն անհամեմատ շատ էին, և որտեղ հանդես եկանք ծայրահեղ վատ` նվաճելով ընդամենը մեկ ուղեգիր: Դա հաջողվեց անել սոսկ աշխարհի գավաթակիր Անդրանիկ Հակոբյանին:

Տրապիզոնի մրցաշարում մեր բռնցքամարտիկներից ամենամեծ հաջողությունն արձանագրեց հավաքականի դռները տևական ժամանակ ծեծող 69 կիլոգրամ քաշային Հրայր Մաթևոսյանը, ով դուրս եկավ կիսաեզրափակիչ:

Կորյուն Սողոմոնյանը (49 կգ), Հովհաննես Դանիելյանը (52 կգ), Արամ Ավագյանը (56 կգ), Վլադիմիր Սողոմոնյանը (60 կգ), Արա Պուլուզյանն (64 կգ) ու Արթուր Խաչատրյանը (81 կգ) մրցաշարը լքեցին ավելի վաղ փուլերից:

Մարտին ՀՈՒՐԻԽԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ