Որքան մեծ է մեր խնդությունը, այնքան ամուր է մեր կապն Աստծո հետ

Այն մարդը, որը խնդություն չի ապրում, շեղվել է ճիշտ հոգևոր ճանապարհից:

Երբ ջերմությունդ բարձրանում է, կասկած չկա, որ հիվանդ ես։ Նույնն է նաև հոգևոր կյանքում. եթե մարդ խնդություն չի զգում, ուրեմն նրա հետ ինչ-որ բան այն չէ, և թող չմտածի, որ իր սերն առ Աստված արտահայտվում է տխրության մեջ, կամ որ նրա տխուր տրամադրության մեղավորը մերձավորն է, դժվարությունները, եղանակը, վատ առողջությունը...

Մարդն ինքն է մեղավոր, ինքն է հեռացել Աստծուց։

Երբ ամբողջ սրտով ձգտումն առ Աստված դառնա մեր հիմնական ուղին, այն ժամանակ մեր ուրախությունն անչափելի կլինի, մեր կյանքը՝ հոգևոր։

Մեր խնդությունը փոքր է, թե՝ մեծ, լեցուն է, թե՝ անկատար, դրանով կարող ենք նաև հասկանալ, թե ինչպիսին է մեր հաղորդակցությունն Աստծո հետ։

Որքան մեծ է մեր խնդությունը, այնքան ամուր է մեր կապն Աստծո հետ:

Պետք չէ վհատվել, քանի որ խնդությունն ավելի թեթև է դարձնում մեր կյանքը, դրա շնորհիվ մենք կարող ենք ապրել։

Էմիլիան վարդապետ ՎԱՖԻԴԻՍ

«Հոգևոր զրույցներ» ՖԲ էջից

Մեկնաբանություններ