Հաղթողն անում է այն, ինչ ցանկանում է, պարտվողը հանդուրժում է այն, ինչ պարտավոր է

30 տարի «միջազգային հանրությունը» թքած ուներ Ադրբեջանի վրա էլ, մեզ վրա էլ: Այժմ էլ է այդպես. ընդամենը առաջարկվում էին փոխզիջումային լուծումներ, որոնց չընդունվելու դեպքում էլ, խնդրեմ, կարելի է հարցն ուժային տարբերակով լուծել:

Կանոնը պարզ է` հաղթողն անում է այն, ինչ ցանկանում է, պարտվողը հանդուրժում է այն, ինչ պարտավոր է, իսկ միջազգային հանրությունը կողքից միշտ ծափ է տալիս կամ դատապարտում:

Իմիջիայլոց, թե´ Ադրբեջանի ներկայիս ղեկավարը, թե´ նրա հայրը, անկախ Թուրքիայի` առաջին Ղարաբաղյան պատերազմում ուղղակիորեն չներգրավվելուց ու ըստ էության շատ չնչին աջակցությունից, երբեք ոչ մի վիրավորական կամ սադրիչ խոսք չեն հնչեցրել իրենց «ռազմավարական դաշնակից» Թուրքիայի հասցեին, դրա համար էլ 30 տարվա ընթացքում ու անց առատ բերքահավաքն են վայելում, ի տարբերություն...

«Хорошему танцору միջազգային հանրություն мешает»:

Վահե Գրիգորյան

Մեկնաբանություններ