Թատրոնն իր խաղաշրջանը բացում է «Թռիչքով»

Թիթեռների ընտանիքում ծնվել է մեկը` առանց թևերի: Նա փորձում է օգտագործելով դիմացինի սերը` ստանալ նրա թևերը: Սակայն տեղի է ունենում անսպասելին…
Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնը սկսել է իր նոր խաղաշրջանը «Թռիչք» միմոդրամայով (ռեժիսոր` Ժիրայր Դադասյան)։ Ցուցադրվող երկու ներկայացումները («Արծիվներ» և «Թիթեռներ») միավորում է մեկ ընդհանուր` թռիչքի գաղափարը։
«Արծիվներն» առաջին անգամ բեմադրվել է 1994-ին: Էքսպերիմենտալ ներկայացում է` հետաքրքիր մոտեցումներով: Ամբողջ ընթացքում դերասանը մեջքով է խաղում: Մնջախաղային, թատերական այնպիսի էքսպերիմենտներ կան, որ դժվարանում եմ նկարագրել: Պետք է պարզապես նայել ներկայացումը»,- մեզ հետ զրույցում ասաց մնջախաղի պետական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, ռեժիսոր ԺԻՐԱՅՐ ԴԱԴԱՍՅԱՆԸ:
Այն, որ թատրոնն իր խաղաշրջանը բացում է «Թռիչքով», պատահական չէ: Այս տարի մարտին լրանում է Ժ. Դադասյանի` թատրոնը ղեկավարելու 15 տարին: «1998-ին թատրոնը բացվեց հենց այս ներկայացումով,- ասաց նա:- Մինչ այդ խաղացանկով չէր աշխատում: Շատ կարճ ժամանակահատվածում երեք ներկայացումը հասցրինք հինգի: Այսօր ունենք 12 ներկայացում»:
Նոր տարուն մնջախաղի սիրահարները կարո՞ղ են սպասել նոր ներկայացման: Եթե երեք տարվա ընդմիջումից հետո ֆինանսավորում լինի, հնարավոր է: Թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարի խոսքով` շատ մեծ գումար պետք չէ մնջախաղի ներկայացում բեմադրելու համար: Իհարկե, չեն տրտնջում, նախարարությունը տրամադրում է միջոցներ հյուրախաղերի գնալու համար:
Անդրադառնալով մեր` «Ե՞րբ թատրոնը կունենա իր տարածքը, այս տարի մնջախաղի ներկայացումներն ի վերջո կբեմադրվե՞ն սեփական շենքում» հարցին` պարոն Դադասյանն ասաց. «Շատ կուզեի, որ Ձեր ասածը ճիշտ լիներ: Շենքի կառուցումն ընթացքի մեջ է: Բայց փորձը ցույց է տալիս, որ շատ ոգևորվել պետք չէ»:

Էջի նյութերը`
Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ