Բեմադրիչները չեն գտնում ժամանակակից նյութ, որի համար կխենթանան

Թատերական փառատոնը մոտիվացիա է, միջավայր, այլ հարց է` ի՞նչ փառատոներ են, որքա՞ն են նպատակային, դաշտին հարիր, պահանջված մեր միջավայրում: Որովհետև մոնո, դուետ, անհասկանալի փառատոներ կան: Այս մասին «Մենք» ակումբում հրավիրված ասուլիսում ասաց Երևանի թատրոնի և կինոյի ինստիտուտի ռեկտոր ԱՐՄԵՆ ՄԱԶՄԱՆՅԱՆԸ: Նրա կարծիքով` դաշտը փոքր է, ֆինանսական միջոցները` քիչ, ցանկալի է, որ պետական աջակցություն ունեցող երկու-երեք թատերական փառատոն լինի` հանրապետական, երիտասարդական, միջազգային: «Ինչպես «Ոսկե ծիրանն» է կինոյում, պետք է կարողանալ այդպիսի բրենդ, իմիջային միջավայր ստեղծել, որ աշխարհի մեծերը գան, շփվեն, նայեն, վիճեն, փառատոնի մրցանակով էլ հպարտանան իրենց Եվրոպայում»,- ասաց նա, նշելով, որ դրանից զատ, եթե որևէ բարեգործ իր միջոցներով ուզում է փառատոն անել, արգելել չի կարելի: Արմեն Մազմանյանը դրական գնահատեց այս տարի երկրորդ անգամ մեկնարկած Այվազյանական թատերական փառատոնը, սակայն հավելեց, որ առաջարկելու է այն կոչել Աղասի Այվազյանի անվան հայ ժամանակակից դրամատուրգիայի փառատոն: Այս համատեքստում կլուծվի դրամատուրգ-բեմադրիչ կոնֆլիկտը, երբ բեմադրիչները չեն գտնում ժամանակակից նյութ, որի համար կխենթանան, դրամատուրգներն էլ անվերջ դժգհում են բեմադրիչների չկամությունից ու անտեղյակությունց:

«Նույն կերպ ունեինք «Գիսանե» երիտասարդական փառատոն, հասկացա, որ ոչինչ չի տալիս երիտասարդներին, բայց անցյալ տարի «Գիսանեի» չակերտները բացեցինք, անունը դրեցինք Հանրապետական բաց երիտասարդական փառատոն` բոլոր ժանրերի համար»,- ասաց Ա. Մազմանյանը, ընգծելով, որ արդյունքում տարբեր ժանրերի գործեր են ի հայտ եկել, անգամ ինտերակտիվ անիմացիոն նախագծեր և այլն:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ