Ջեկ Լոնդոն. «Շանը նետած ոսկորը գթասրտության նշան չէ»

Հույսը առհասարակ հաշվի չի ուզում նստել փորձառության հետ:

Սիրելը ավելի լավ ու ավելի գեղեցիկ է, քան սիրվելը: Սերը այնքան հարստացնում է կյանքը, որ մարդ հոժարությամբ կմեռներ այդպիսի կյանքի համար:

Խուճապը, որը առաջանում է բազմության մեջ, մի տեսակ ընդհանուր շահագրգռվածություն է ստեղծում և այդ պատճառով էլ ահավոր չէ, որքան այն, որին մարդ մատնվում է, երբ մենակ է:

Ով որ իր փողը ցրիվ է տալիս, արժանի է կողոպտվելու:

Եվ նա երջանիկ է հենց նրա համար, որ հանգիստ է թողել կյանքի փիլիսոփայությունը: Նա այնքան է զբաղված կյանքով, որ ժամանակ չունի կյանքի մասին խորհրդածելու: Իմ սխալն այն է, որ ես սկսեցի գիրք կարդալ:

Ես միշտ սերը գնահատել եմ, որպես աշխարհի ամենավեհ զգացմունքը, գոյության վսեմագույն նպատակը, ուրախության և երջանկության այն ամենաքաղցր բարձրակետը, որտեղ կյանքը սարսռում է խայտանքից, այն գերագույն բանը, որ մարդ միայն կարող է ողջունել:

Հոգու բարոյական անընկճելի վեհությունը, ոչ մի արգելք չի ճանաչում և հավիտենականությունից ու անմահությունից բխող վստահությամբ ու քաջությամբ բարձրանում է ավելի վեր, քան ժամանակը, տարածությունն ու նյութը:

Աշխարհում, թերևս, չկա ավելի ահավոր բան, քան ուժեղ մարդու տեսքը` ծայրահեղ տկարության և ընկճվածության պահին:

Միայն կյանքն է, որ ստիպում է տառապել: Մեռնելը ցավ չի պատճառում: Մեռնել նշանակում է քնել, մահ` նշանակում է վերջ, դադար, հանգստություն: Հապա ինչո՞ւ ինքը չի ուզում մեռնել…

Այսօր մի ճշմարիտ բան ասել, վաղը` ուրիշ, հենց դա էլ նշանակում է ստել:

Մարդը հանուն փողի չպետք է ապրի, այլ հանուն երջանկության, որը ոչ ոք չի կարող ո’չ տալ, ո’չ գնել, ո’չ վաճառել, որը ոչինչով չես վարձատրի:

Շրջմոլիկի հաջողությունը կախված է լավ «պարմություն» հորինելու ընդունակությունից:

Շանը նետած ոսկորը գթասրտության նշան չէ: Գթասրտությունը ոսկոր է, որ կիսում ես քաղցած շան հետ, երբ ինքդ էլ քաղցած ես նրա պես:

Ծաղկաքաղը` Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ