Ռուսաստանին և Հայաստանին կապում են առանձնահատուկ հարաբերություններ՝ հայտարարել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան։ Նրա խոսքով՝ Մոսկվան Հայաստանը դիտարկում է ոչ միայն որպես ինքնիշխան պետություն, այլև որպես մի երկիր, որի հետ Ռուսաստանին միավորում են բազմամյա պատմական կապերը, համատեղ նախագծերը, ընտանեկան հարաբերությունները, գործարար շփումներն ու մարդկային ճակատագրերի միահյուսումը։               
 

Պատմությանը պահ տրվեց ևս մի լեգենդ

Պատմությանը պահ տրվեց ևս մի լեգենդ
27.11.2012 | 12:00

Պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի անցած շաբաթվա ամենախոշոր իրադարձությունն անգլիական Մանչեստրում կայացած Ռիկի Հաթթոն-Վյաչեսլավ Սենչենկո դիմակայությունն էր, ու սա չնայած այն բանին, որ օրվա մի շարք չեմպիոնական հանդիպումների կողքին մարտը ոչ այդպիսին էր, ոչ էլ թեկնածուական:
2009-ին արդեն երկրորդ ռաունդում նոկաուտով պարտություն կրելով բոլոր ժամանակների մեծագույն բռնցքամարտիկ Մենի Պակեաոյից` անգլիացին ձեռնոցները կախեց մեխից: Այդպես լինում է բոլորի հետ էլ. չէ՞ որ կա ինչպես որևէ բան սկսելու, այնպես էլ այն ավարտելու ժամանակ: Կախելը` կախեց, սակայն այդ պարտությունը Ռիկիի համար դարձավ իսկապես ճակատագրական: Նա ընկավ խոր դեպրեսիայի մեջ, իրեն տվեց թմրանյութին ու խմիչքին, մեկ անգամ չէ, որ փորձեց ինքնասպան լինել: Մի խոսքով` կատարելապես կործանված անձ, ումից ոչ թե բռնցքամարտ, այլ նորմալ կյանք վերադառնալն էր դժվար ակնկալելի: Սակայն 2011-ին նա անսպասելիորեն հայտարարեց ռինգ վերադառնալու մասին ու այն փորձեց նշանավորել ոչ երկրորդական կարգի բռնցքամարտիկի հետ հանդիպումով: Ընտրությունը, ի վերջո, կանգ առավ ուկրաինացի Վյաչեսլավ Սենչենկոյի վրա, ով անգլիացու պես եղել է աշխարհի չեմպիոն ու ոչ մեկ անգամ: Ասենք` սկանդալային հայտնի անգլիացին, ելնելով նրա մաքսիմալիզմից ու հավակնոտությունից, ուրիշ ընտրություն չէր էլ կարող կայացնել, որքան էլ շրջապատը հորդորում էր անհամեմատ հեշտ մրցակից ընտրել:
Մարտը կայացավ: Պիտի խոստովանել, որ Ռիկին ավելի լավն էր, քան երբևէ: Նկատի ունենք մարտավարության մեջ մուտք գործած բազմազանությունը: Յոթ ռաունդ նա անդուլ գրոհեց` սարսափելի հարվածաշարերի հեղեղ թափելով ուկրաինացու վրա: Սակայն վերջին տարիների մրցակցային փորձի բացակայությունը, ծանր կենսագրության հետևանքները չէին կարող զգալ չտալ, իսկ ամենասարսափելին վրա հասած հոգնությունն էր: Իններորդ ռաունդում Հաթթոնը մի ակնթարթ կորցրեց զգոնությունը, և լյարդին հասցրած Սենչենկոյի հարվածը նրան գամեց ռինգի հատակին: Մենք հատուկ ենք նշում լյարդը, որովհետև մարզասերը գիտի` կենսական այս օրգանին հասցված դիպուկ հարվածն անբեկանելի է:
Ռիկին պարտվեց: Սա եղավ նրա մարզական տևական կարիերայի թվով երրորդ պարտությունը: Մեկն արդեն հիշատակեցինք, մյուսն էլ պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի համաշխարհային մյուս լեգենդ Ֆլոյդ Մեյվեզերից էր: Աշխարհում քիչ մարզիկներ կան, որոնց մարզական կենսագրությունը «նշանավորվում» է բացառապես նման մեծություններից կրած պարտություններով: Սենչենկոն հաշվի մեջ չէ, թեպետ նա էլ համաշխարհային բռնցքամարտի ուժեղներից է: Չմոռանանք, որ աշխարհի չեմպիոն ամեն մեկը չի դառնում:
Հավատալ, որ անգլիացին կարող է երկրորդ անգամ վերադառնալ մեծ ռինգ, իրատեսական չէ: Ի վերջո, նա երեսունչորս տարեկան է, իսկ աշխարհում, երևի թե, ամեն ինչի ու ամեն մեկին կարող ես խաբել, բացի ժամանակից:
Ռիկի Հաթթոնն իր չափազանց ուշագրավ մարզական կարիերայի մասին սերունդներին պատմելու, անշուշտ, շատ բան ունի: Այդ թվում` համաշխարհային բռնցքամարտում ժամանակին անմնացորդ տիրություն արած Կոնստանտին Ցզյուի նկատմամբ տարած հաղթանակի մասին, երբ ինքը ջահել էր ու նենգության աստիճանի հավակնոտ, իսկ վերջինս նույն տարիքի թելադրանքով մոտ էր կարիերան ավարտելուն: Հաղթեց` տասնմեկ ռաունդ շարունակ կախվելով Ցզյուի թևերից ու այդ կերպ նրան շնչահեղձ անելով, հուսալով, որ հաղթանակը հաղթանակ է, և ո՞վ պիտի հիշի հանդիպման մանրամասների մասին: Եվ իսկապես էլ` ո՞վ պիտի հիշեր, եթե չլիներ Սենչենկոյից կրած այս պարտությունը, որի ավարտը եղավ նույն շնչահեղձությունը: Գուցե բոլորիս վաղուց հոգնեցրել է այս պարզ ճշմարտությունը, բայց դե մի անգամ էլ հիշենք այն` պատմությունը զարմանալիորեն կրկնվելու, բումերանգի պես վերադառնալու հատկություն ունի:

Մարտին ՀՈՒՐԻԽԱՆՅԱՆ

Դիտվել է՝ 3496

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ