Մարիետա ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ. Ծերուկ Մարկեսը մահացավ

Նրա «Հարյուր տարվա մենությունը» իմ սերնդի միլիոնավոր մարդկանց սրտերում է: Միգուցե այդ մեկ գիրքը և նրա մյուս գործերը մեզ բոլորիս ավելի շատ են կրթել, քան մեր ծնողները՝ արթնացնելով խիղճը, մարդկային հոգու անկյուններում խոր քուն մտած և մեծ մասի կողմից չօգտագործվող ամենաանսպասելի զգացումների փունջը ու մտածել տալով բոլորիս տիեզերական կապվածության մասին: Սակայն Մարկեսի մահը կոնկրետ իմ սրտում մի ուրիշ միստիկ զուգահեռ էլ ունեցավ՝ երկու շաբաթ առաջ մահացել էր նույն տարիքի, Մարկեսի գրական բարությանը համարժեք հազվադեպ կյանքային բարության կրող ու անգամ արտաքինով նրան նման հայրս: Ու այս երկու ցավալի իրադարձություններն իմ հիշողության թելը գոնե ժամանակային առումով շաղկապելու է իրար՝ հոգևոր և իրական հայրերի մահերը կոնկրետ ինձ համար մի տեսակ զուգադրելով:

Մեկնաբանություններ