Ո՞վ կհաղթի անգույններին

«Եռագույնը պետք է հաղթի սևին և սպիտակին», - ասում է Բագրատ Սրբազանը:

Ճիշտ է ասում, սակայն մի շատ կարևոր հանգամանք է անտեսում, այն է` ո՞վ կհաղթի անգույնին:

Անգույնները հայ ազգաբնակչության զգալի մեծամասնությունն են, հետևաբար` որոշիչ «ձայն» ունեն: Նորանկախ Հայաստանում անգույնները միշտ իշխանության մոտ են հավաքվում:

«Լևոնը (Քոչարյանը, Սերժը, Նիկոլը) չլինի, բա ո՞վ լինի» միտքն անգույնների թեզն է:

Անգույն են պետական բնագավառում աշխատողների և աշխատել ցանկացողների մեծ մասը, գործակալները, ինչպես նաև սովորական թաղային տասովչիկները: Եվ, եթե նրանց գումարեք անտարբերներին և քաղաքացիական իմաստով անպատասխանատու տարրերին, ապա կտեսնեք, որ անգույններն են որոշում մեր երկրի ապագան:

Սևերն ու սպիտակները (դեղինները, կանաչները, երկնագույնները) վտանգավոր չեն, քանզի վերջիններիս դեմ գոնե հնարավոր է պայքարել: Անգույնների դեմ պայքարն անիմաստ է: Վերջիններիս պետք է «ներկել» կամ մեկուսացնել:

«Ներկել» նշանակում է կրթել, մեկուսացնել նշանակում է զրկել քաղաքացիական որոշ իրավունքներից, օրինակ` ընտրության իրավունքից: Թե՛ առաջին, թե՛ երկրորդ տարբերակը ժամանակատար են և ռիսկային:

Սակայն, այլ տարբերակ չկա:

Հակառակ դեպքում, ստիպված ենք անվերջ ապրել անգույն Հայաստանում:

Կարեն ՀԵՔԻՄՅԱՆ

Մեկնաբանություններ