Նախկին ԽՍՀՄ հանրապետությունների մոտալուտ ճակատագիրը

Քաղաքականության հիմքը տնտեսությունն է:

Տնտեսության զարգացման գրավկանն էլ, առաջին հերթին

լոգիստիկ կապերն ու վառելիքա - էներգետիկ հագեցվածությունն է :

ՄԱԿ անդամ սուվերեն պետություններ դարձած նախկին հանրապետությունները, իրենց տարբեր անվտանգային համակարգերով, պետական սահման, մաքսային, դրամավարկային ու նմանատիպ այլևայլ կառույցներով, ուղղակի վիժեցնում են տնտեսական տարածաշրջանային զարգացումը:

ՈՒստի օբյեկտիվ անհրաժեշտություն է առաջացել պահպանելով այդ պետությունների ձևական անկախությունը, նրանց վերապահելով ազգային լեզվով կրթության իրավունքը, մշակութային, սոցիալ-առողջապահական ոլորտը, հասարակական կարգի պահպանման և նման այլ ոլորտներ, ստեղծել միասնական տնտեսական ռեգիոնալ սիստեմ:

Միջին Ասիական ռեգիոն,

Կովկասյան ռեգիոն,

Բելառուս- Մալոռուսական ռեգիոն,

Մերձբալթյան ռեգիոն:

Այս ռեգիոնները կունենան միայն ադմինիստրատիվ ազատ սահմաններ:

Ռեգիոնի ներսում կլինի բնակչության ազատ տեղաշարժի

ու բնակության վայրի ընտրության ազատություն:

Ռեգիոնից -ռեգիոն տեղաշարժը հնարավորինս կպարզեցվի:

Այս նախատեսվող չորս ռեգիոնների արտաքին սահմաանների իրականացումը կկատարի Ռուսաստանի Դաշնությունը:

Այդպես է լինելու նաև ողջ աշխարհում:

Ե՛վ Եվրոպայում, և՛ Մերձավոր Արևելքում, և՛ Աֆրիկայում և՛

Ամերիկայում, և՛ Ասիայում:

Մեկ պատասխանատու պետություն և նրա պատասխանատվության գոտում գտնվող խումբ երկրներ:

Սա է այն նոր աշխարհակարգը, որին գնում են աշխարհի

տուզերը:

Սաշա ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ