Ռուզաննա ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ. Հոգևոր խաղաղությունը կյանքի որակ է փոխում

Ահագին մտածել եմ, թե ինչ է նշանակում ներել մարդուն: Դա առաջին հերթին ներողին է հարկավոր՝ անհանգստություններին ու սպասումներին վերջ տալու, սեփական հոգում հավասարակշռություն հաստատելու համար: Ներել, չի նշանակում մարդուն թույլատրել վերադառնալ քեզ այնքան մոտիկ, որ նորից կարողանա իր արարքներով ցավ պատճառել: Ներումը պարտք ներելու նման պիտի լինի:

Ասենք, մեկին փող ես տվել, ու նա ինչ-ինչ պատճառներով չի վերադարձնում: Սկզբում լռությամբ ես սպասում, հետո՝ պարբերաբար հիշեցումներով, հնարավոր է, որ բանը կոնֆլիկտի էլ հասնի ու հաճախ հասնում է, այդ ընթացքում անընդհատ կասկածների մեջ ես, որովհետև կորել է մարդու նկատմամբ վստահությունը: Քանի սպասում ես, հույս ունես, թե պարտատիրոջ մեջ մի կաթիլ պատասխանատվություն կարթնանա, կվերադարձնի փողը, բայց ամեն օր էլ հիասթափություն ես ապրում, որովհետև ակնկալիքներդ չեն արդարանում:

Սեփական խնդիրների ծայրը կտրելու ամենալավ միջոցն է կանչել պարտատիրոջն ու ասել. «Ես ներում եմ քո պարտքը, հաջողություն եմ մաղթում»: Ու դա նշանակում է, որ ներվածն այլևս երբեք քեզնից փող չպիտի խնդրի, ինչքան էլ որ նեղ վիճակում հայտնվի: Որովհետև , բանկերի լեզվով ասած, նա արդեն փչացրել է իր «վարկային պատմությունը»:
Դու էլ հոգուդ անդորրն ես վերագտնում, որովհետև ոչ ակնկալիք ունես, ոչ էլ հիասթափություններ՝ այդ մարդու հետ կապված:

Իսկ հոգևոր խաղաղությունը կյանքի որակ է փոխում:

Մեկնաբանություններ