«էս կինոն մի՛ նայեք»

Քաղաքի փողոցներում փակցված «էս կինոն մի՛ նայեք» գրություններն ուղղված են օրերս էկրան բարձրացած Տիգրան Նալչաջյանի «Արթնացիր» ֆիլմին: Թե ինչո՞վ է պայմանավորված սույն պոռթկումը՝ փորձեցինք պարզել ֆիլմի հեղինակից:

-Տիգրան, ի՞նչ եք կարծում` ո՞վ է անսովոր ակցիայի հեղինակը, և ի՞նչը կարող է լինել դրդապատճառը:
-Իհարկե, ես ինչ- որ կասկածներ ունեմ, սակայն բարձրաձայնել չեմ կարող, քանի որ դրանք ընդամենը իմ սուբյեկտիվ կասկածներն են: Սակայն կարող եմ ասել, որ ամենից հավանական տարբերակն այն է, որ դա արել է ինչ- որ մեկը, որն ինքը շատ կցանկանար ֆիլմ նկարած լիներ, սակայն չի նկարել ու, կարծում եմ` չի էլ նկարի, քանի որ իր էներգիան ծախսում է այսպիսի բաների վրա և, վստահաբար, դրանով բավարարվում:
-Ի՞նչ զգացողություն ունեք: Ձեզ զայրացնու՞մ է, մտահոգում այս «արշավը»:
-Սկզբից զայրացրեց, սակայն դա տևեց մեկ րոպեից ոչ ավելի, հետո իսկապես դարձավ ծիծաղելի:
-Հնարավո՞ր է, որ ոչ թե Ձեր թշնամիների ձեռքի գործն է, այլ երկրպագուներից մեկի, ինչպես ասում են՝ ֆանատի:
-Չեմ կարծում: Ես ունեմ ինձ համակրող երկրպագուներ և երկրպագուհիներ, բայց երբեք այդ աստիճանի ֆանատիզմի չի հասել:
-Առհասարակ հանդիսատեսի հետաքրքրությունը ինչպե՞ս եք գնահատում: Դիտու՞մ են ֆիլմը:
-Ֆիլմը ստաբիլ դիտում են և դիտումները գնալով ավելանում են, քանի որ աշխատում է «սարաֆանի մեթոդը»: Հավանում են և իրար խորհուրդ են տալիս դիտել: Դրանից ավելի լավ գովազդ գոյություն չունի:
-«Հակագովազդը գովազդ է» բանաձևը նու՞յնպես գործում է:
-Սա առաջին մեծ մասշտաբի հակագովազդն էր: Մինչ այդ եղել էր միայն մարդկանց ինչ-որ չար քոմենթների տեսքով, ովքեր, ինչպես պարզեցին,ք ֆիլմը չէին էլ դիտել: Եթե օգնի` ավելի լավ, ինչ ասեմ:

Ճեպազրույցը՝ Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ