Շառից ու փորձանքից հեռու

Արդեն 2020 թ. նոյեմբերին պատրաստ էր հայցադիմումս, որով նախատեսում էի դատարանից պահանջել Հայաստանի մասով բեկանել 2020 թ. նոյեմբերի 9-ի (10-ի) չգիտեմինչը: Հայցադիմումի բովանդակությանը ծանոթացրեցի շուրջ 100 անձանց: Վերջիններս քաղաքական և հասարակական գործիչներ էին, իրավաբաններ, հայտնի անձինք: Առաջարկեցի հայցադիմումը համահեղինակել:

Ընդ որում, դեմ չէի հայցադիմումի խմբագրմանը:

Շուրջ 100 անձանցից միայն 2-ը համաձայնեցին համահեղինակել հայցադիմումը:

Մնացածը տարբեր` հայցադիմումի բովանդակության հետ կապ չունեցող, պատճառաբանություններով հրաժարվեցին:

Այժմ լուրերն եմ նայում, թերթում եմ ֆեյսբուքյան էջիս ժապավենը: Տեսնում եմ, որ այն 98 անձանցից առանց բացառության բոլորը դեմ են 2020 թ. նոյեմբերի 9-ի (10-ի) չգիտեմինչին:

Նրանց մի մասը հրապարակավ քննադատում է Բագրատ Սրբազանին այն բանի համար, որ վերջինիս խոսքում 2020 թ, նոյեմբերի 9-ի (10-ի) չգիտեմինչի վերաբերյալ հստակություն չկա, մյուս մասը քննադատությանը հավանություն է տալիս, սրտիկում է:

Սակայն, վստահ եմ` եթե քննադատողներին և հավանություն տվողներին կրկին առաջարկվի պատշաճ կերպով ստորագրել 2020 թ. նոյեմբերի 9-ի (10-ի) չգիտեմինչի դեմ որոշակի փաստաթուղթ, ապա վերջիններս կրկին հրաժարվելու են:

Այսպիսին են հայազգի բնակիչները: Հավաքվում, քննադատում են, սակայն բուն գործողության ընթացքում ցրվում են:

Շառից ու փորձանքից հեռու: Քիչ բացառությամբ, միշտ էլ այդպիսին ենք եղել:

Կարեն ՀԵՔԻՄՅԱՆ

Հ.Գ.

Կարծում եմ` այժմ 2020 թ. նոյեմբերի 9-ի (10-ի) չգիտեմինչին կտրականապես դեմ են նաև հայցադիմումիս ընդունումը մերժած

դատավորները:

Մեկնաբանություններ