Հընթացս դիտարկումներ

Եթե քաղաքական հայտ ես ներկայացնում, ապա մեծ վրիպում է՝ մեկնարկել մյուսների հետ թշնամանալով: Եթե չասվի, որ կոպիտ սխալ է:

Եթե գլխանց ու կտրուկ մերժում ես մյուս բոլոր ընդդիմադիրների հետ որևէ համագործակցություն և շփում, դա ավելին է, քան՝ պարզապես սխալը:

Եթե կարծում ես, թե մեն-մենակով ես կարողացել տպավորիչ հավաք անցկացնել, նշանակում է՝ չես հասկանում առկա տրամադրությունները:

Մարդիկ, հասարակության զգալի մասն ուզում է ազատվել այս կործանարար ռեժիմից: ՈՒ, օրինակ իմ համար, վստահ եմ՝ իմ պես հազարավոր մարդկանց համար ևս, խորապես «վարդագույն» է, թե այս կամ այն լիդերը ինչ է մտածում կամ ինչպես է վերաբերվում մյուսին:

ՈՒ ընդհանրապես, որոշումներ կայացնող բոլոր ընդդիմադիր ուժերի լիդերների համար ժամանակն է խորությամբ հասկանալ, որ այն ամենը, ինչ ունեն. հասարակական կամ քաղաքական ստատուս, դիրք, որոշակի ունեցվածք և այլն, ունեն գերազանցապես այն բանի շնորհիվ, որ կա Հայաստանը, կա հայ ժողովուրդը, Հայաստանի ժողովուրդը:

ՈՒ դա ընկալելով՝ արժե գալ այն գիտակցությանը, որ չվճարած պարտք ունեք Հայաստանին ու հայ ժողովրդին: ՈՒստի՝ կատարեք ձեր պարտքը սեփական ժողովրդի առաջ:

Իրար գլխի եկեք, ժողովրդին կազմակերպեք, որ ազատվենք էս կործանարարներից:

Վաղը, երբ Հայաստանը չլինի, հավատացեք, ոչ մի նշանակություն չեն ունենալու ոչ ձեր՝ միմյանց հանդեպ ունեցած «անմարսելի» պահանջները, ոչ ձեր՝ նախկինում արած-չարածները, ոչ ձեր ֆինանսական ու քաղաքական կապիտալները, ոչ մի բան:

Հա, ու հիշեք, որ ձեր հանդեպ նաև դրսերում կա որոշ հետաքրքրություն, քանի որ կան ու քանի դեռ կան Հայաստանն ու հայ ժողովուրդը:

Հերի՛ք է «տուն-տունիկ» խաղաք: Ժամանակն է հասունանալ և գործել որպես հասուն քաղաքական դեմքեր ու որպես իրական առաջնորդներ: «Մուտիտները» թողեք նիկոլենց...

Ազնիվ գործեք ու շիտակ:

Էսքան բան:

Արմեն ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Մեկնաբանություններ