Միացում

(հատված «Հյուսիսային պողոտա» անտիպ պոեմից)

Թեմզայի ափերից բերած մշուշներից

եթե «Պապլավոկի» Նինան

սուրճի բաժակի մեջ պաղպաղակ թորեր,

Վանո Սիրադեղյանը, ում մոտ

նախագահ էր աշխատում Լևոն Տեր-Պետրոսյանը,

Սև լճի վրա կիջնեին բազմերանգ կռունկներ

և կասեին՝ միացում:

Թեմզայի ափերից բերած մշուշներից

եթե հրանոթի արկերի փոխարեն պաղպաղակ թորեին,

Վազգեն Սարգսյանի հայտնի ապտակը

մատնահետքեր չէր թողնի մեծբրիտանացու

փքված դեմքի վրա:

Թեմզայի ափերից բերած մշուշներից

եթե Բաղրամյան փողոցի կենտրոնում չհայտնվեր

Մեծ չարդախլեցու արձանը՝ անկենդան ձիու վրա,

ապա իրիկնակը տյուս կգար Մռավի բարձունքից

և Մեծ չարդախլեցու զամբիկի մեջքին պարզած

մայր կմտներ այնտեղ, որտեղ կցանկանար:

Թեմզայի ափերից բերած մշուշներից

սև կատուները, անհավատարիմ շները,

մոռացված ավանակները գորշ գայլերի ոհմակների

հետևից ընկած վանկարկում էին՝

պաղ-պա-ղակ:

Այնքան, մինչև սեպտեմբերը դեղին պաղպաղակներ կթափեր ծառերից,

այնքան, մինչև նոյեմբերը Վանո Սիրադեղյանի

շուրթերով կասեր՝ ես չեմ դառնա քավության նոխազ,

այնքան, մինչև քավության նոխազներն ու ոչ նոխազները

սահմանն անցան և հոսեցին Թեմզայի անծանոթ ջրերով,

այնքան, մինչև «Պապլավոկի» Նինան արտասվեց

սև սուրճի ջարդված պռունկներով և

ջարդված պոչերով բաժակների մեջ:

Միացո՛ւմ:

Նորայր Գրիգորյան

Մեկնաբանություններ