«Al Jazeera» հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում Իրանի արտգործնախարար Աբաս Արաղչին անդրադարձել է Ազգային անվտանգության գերագույն խորհրդի քարտուղար Ալի Լարիջանիի սպանությանը՝ ասելով. «Ամերիկացիներն ու իսրայելցիները մինչ օրս չեն հասկացել հետևյալը. Իրանի Իսլամական Հանրապետությունն ունի ամուր քաղաքական համակարգ՝ կայացած ինստիտուտներով։ Առանձին անհատի ներկայությունը կամ բացակայությունը չի ազդում համակարգի կառուցվածքի վրա»։               
 

Չնքուշ

Չնքուշ
12.03.2026 | 12:45

Երևանի վարչական շրջաններից մեկը Նուբարաշենն է։ Դա, ըստ էության, մայրաքաղաքից մեկուսացված, 7 կմ հեռավորության վրա գտնվող, ամենափոքրաթիվ բնակիչություն ունեցող առանձին բնակավայր է։

1926 թ․, ճիշտ 100 տարի առաջ, ամերիկաբնակ հայերը Ֆիլադելֆիայում դրամահավաք կազմակերպեցին 1931-ին ՀԲԸՄ (Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միություն) արծաթյա հոբելյանը՝ 25-ամյակը, պատշաճ նշելու համար։ Ժողովվեց 250․000 դոլար, որին 100․000 ավելացրեց ընկերության հիմնադիր-նախագահ Պողոս Նուբարը, բայց պայմանով, որ ամբողջ այդ գումարով Խորհրդային Հայաստանում գյուղ կառուցվի, ուր կներգաղթեին Ցեղասպանությունը վերապրած, աշխարհով մեկ սփռված խլյակները։ Տեղն ընտրվեց, կառուցվեց շուրջ 120 տուն, և ավանն անվանվեց Նուբարաշեն՝ ի պատիվ և ի հիշատակ Պողոս Նուբարի։ 1938-ին այն վերանվանվեց Սովետաշեն, իսկ 1989-ին վերստացավ նախկին անվանումը։

Գուցե տարօրինակ թվա, բայց Նուբարաշենի փողոցներն անանուն են, դրանք համարակալված են թվերով, մի՞թե չէր կարելի դրանք կոչել ՀԲԸՄ երախտավորներ Աղթոնի, Մալեզյանի, Զարեհ Նուբարի, Կարագյոզյանի, Քելեկյանի և տասնյակ այլոց անուններով։

Բայց՝ ոչ, կա մի փողոց, որն անուն ունի՝ Չնքուշ և կա անգամ Չնքուշցիների հուշարձան։

Չնքուշը գտնվում էր Տիգրանակերտի (Դիարբեքիր) նահանգում, Եփրատ գետի ձախ ափին, Խարբերդ և Սեվերակ քաղաքների միջնամասում։ Աղբյուրն ավետում է․ «Չնքուշ ըլլալով գիւղաքաղաք մը լեռնային և զուրկ ընդեղէնի ընդարձակ արտերէ, անոր բնակիչներէն հայերը, որոնք կը կազմէին 1.500 տուն բնակչութեան չորս հինգերորդը (1.200 տուն) արհեստաւոր և առեւտրական էին: Թուրքերու հինգ-տասը տուները ԺԹ դարուն բռնութեամբ և հափշտակութեամբ կալուածի և հարստութեան տիրացած և վաշխառու աղաներ ու պէյեր էին, իսկ մնացեալ բացարձակ մեծամասնութիւնը՝ ջորեպան, իշապան, մշակ (օրավարձով որեւէ գործ ընող), աղքատ՝ ընդհանրապէս»:

Ուշագրավ է անվան ծագումը։ Ուշ միջնադարում մի հայ վաճառական առևտրական գործերով այցելում է Չինաստան և վերադառնալով ծննդավայր` հետը բերում… թութակ: Այդ զարմանահրաշ թռչունը իսկական իրարանցում է առաջացնում, գյուղացիները հերթով մտնում են վաճառականի տուն` Աստծո ստեղծած տարաշխարհիկ արարածին տեսնելու, և բոլորի շուրթերին երկու բառ էր` չինի ղուշ, չին ղուշ: Չին ղուշի համբավն այնքան է տարածվում, որ հին անվանումը մոռացվում է, և բնակավայրն սկսում է կոչվել Չնքուշ…

1915 թ. Ցեղասպանության ժամանակ չնքուշցիների մի մասը բարձրացավ լեռները, զինված դիմադրություն ցույց տվեց ու փրկվեց: Մնացածներին` 5700 մարդու, թուրք ցեղասպանները տեղահանեցին, կոտորեցին ու նետեցին Տուտան կոչվող կիրճի անդունդը:

Խաչատուր Դադայան

Դիտվել է՝ 2724

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ