Այսպես խոսեց...

Ա­սել եմ ա­ռա­ջին օ­րից, պատ­րաստ եմ կրկ­նե­լու ա­մեն օր. ան­ձամբ ինձ հա­մար սա ար­ժա­նա­պատ­վու­թյան հարց է։ Մեզ բո­լո­րիս ա­ռա­ջին հեր­թին զր­կել են ար­ժա­նա­պատ­վու­թյու­նից և բա­րո­յա­պես հա­վա­սա­րաց­րել հո­ղին։ Մեր սր­բու­թյուն­ներն են հան­ձն­վել թշ­նա­մուն՝ դա­վա­ճա­նու­թյամբ, ամ­բար­տա­վա­նու­թյամբ, ան­կա­րո­ղու­թյամբ։
Այդ ա­մե­նի պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րը՝ Նի­կոլ Փա­շի­նյանն ու իր թի­մը, այլևս չու­նեն ի­րա­վունք ներ­կա­յաց­նե­լու իմ հայ­րե­նիքն ու իմ ազ­գը։ Վերջ։

Ռու­բեն ՄԵ­ԼԻ­ՔՅԱՆ
Ի­րա­վա­պաշտ­պան, Ար­ցա­խի նախ­կին ՄԻՊ

Մեկնաբանություններ