Սուպերնախարարների կառավարություն
Ես չգիտեմ՝ քաղաքական ինչ դիմագծով կամ տնտեսական ինչպիսի ցուցանիշներով Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությունը կմնա պատմության մեջ: Թերևս առանձնապես հիշատակելի բան չլինի, որ ասոցացվի այս կառավարության հետ: Բայց մի հարցում այս կառավարությունը նախորդներից տարբերվում է. նրանում սուպերնախարարների պակաս չի զգացվում: Երեկ Արմեն Երիցյանը նշանակվեց արտակարգ իրավիճակների ու տարածքային կառավարման նախարար՝ համալրելով կառավարության սուպերնախարարների շարքը: Երիցյանը համարվում է նախագահ Սերժ Սարգսյանին հավատարիմ կադր ու բոլոր կարգավիճակներում հավատարիմ է եղել նրա քաղաքականությանը: Նույնիսկ տարիներ առաջ նա «գործուղվեց» ՕԵԿ՝ բացառապես նախագահի հանձնարարությամբ ու գիտությամբ, ու այդ կուսակցությունից դուրս եկավ նրա` կոալիցիայից հեռանալուց հետո: Երիցյանին հետ չպահեց նույնիսկ այն հանգամանքը, որ նա տարիներ շարունակ եղել է ՕԵԿ նախագահ Արթուր Բաղդասարյանի ընկերը: Երիցյանի նշանակումից օրեր առաջ կառավարությունում հայտնվել է նոր սուպերնախարար՝ Վաչե Գաբրիելյանը, ով միջազգային տնտեսական ինտեգրման ու բարեփոխումների նախարար է, համատեղության կարգով՝ փոխվարչապետ: Այս նշանակումն ընդհանրապես վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի կառավարության քաղաքականության ֆիասկոյի հրապարակային ամրագրումն էր, որովհետև Գաբրիելյանը համարվում է նախկին վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի մերձավոր շրջապատի ներկայացուցիչ: Աբրահամյանի կառավարության ձևավորման հենց առաջին օրից՝ «այլընտրանքային վարչապետի»՝ հարկային ու մաքսային լիազորություններով օժտված ֆինանսների նախարարի պաշտոնը զբաղեցրել է Գագիկ Խաչատրյանը, ով, ըստ հավաստի աղբյուրների, լարված հարաբերությունների մեջ է գործող վարչապետի հետ և ուղղակի հաշվետու է հանրապետության նախագահին: Էլ չենք խոսում ուժային բլոկի պատասխանատուների՝ պաշտպանության նախարարի, ԱԱԾ տնօրենի ու ոստիկանապետի մասին, ովքեր նույնիսկ սահմանադրության ուժով ենթակա են հանրապետության նախագահին: Ավելին, մամուլում ամիսներ առաջ տեղեկություն հայտնվեց, որ վարչապետության արշալույսին Աբրահամյանն անհաջող փորձ է արել՝ Վլադիմիր Գասպարյանին պաշտոնից ազատելու ուղղությամբ: Այնքան էլ հստակ չէ՝ կառավարության գործունեության որ ուղղության հարցում է վարչապետը լիակատար ազատ, սակայն նա պատասխանատվություն է կրում ամբողջ կաբինետի գործունեության համար: Աբրահամյանի վարչապետությունը մի տեսակ ինքնանպատակության է վերածվում, թեև Հայաստանում դա օրիգինալ երևույթ չէ, որովհետև վարչապետները հաճախ են հայտնվել «քավության նոխազի» դերում:
Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ
Հեղինակի նյութեր
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
Խաղադրույքի վրա են նավթի արտահանումը, ծովային փոխադրումների ողջ ծավալը և տարածաշրջանի էներգետիկ ենթակառուցվածքի կայունությունը
Սաուդյան Արաբիան տարածաշրջանի ամենաթանկարժեք բանակն ունի, սակայն կիսատ պռատ զինված հուսիների դեմ ոչինչ չի կարողնում անել: Սա լավագույն օրինակն է այն բանի, որ բանակը միայն շատ փող ծախսելն ու ժամանակակից սպառազինություն և տեխնիկա գնելը չէ: Այն նախ և առաջ անձնակազմի հմտությունների, գիտելիքների, մարտական ոգու, պատրաստության, ինչպես նաև ազատագրելու կամ պաշտպանելու գաղափարական հիմնավորվածության մեջ է:Արդեն գրել ենք, որ սաուդիտները տարածաշրջանում ունեն F-15-երից բաղկացած ամենամեծ ավիացիան: Երեկ ԱՄՆ պետդեպը հավանություն է տվել Սաուդյան Արաբիային թվով 48 հատ նոր F-35 վաճառելու գործարքին: Սակայն մասնագետները պնդում են, որ բանակի նկատմամբ նման մոտեցման պարագայում, գերժամանակակից F-35-երը ևս չեն օգնի նրանց՝ վերահսկել իրենց ռեգիոնալ շահերը...
