Ռուսաստանին և Հայաստանին կապում են առանձնահատուկ հարաբերություններ՝ հայտարարել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան։ Նրա խոսքով՝ Մոսկվան Հայաստանը դիտարկում է ոչ միայն որպես ինքնիշխան պետություն, այլև որպես մի երկիր, որի հետ Ռուսաստանին միավորում են բազմամյա պատմական կապերը, համատեղ նախագծերը, ընտանեկան հարաբերությունները, գործարար շփումներն ու մարդկային ճակատագրերի միահյուսումը։               
 

Թույլ նյարդեր ունեցողները լքեն ստադիոնը

Թույլ նյարդեր ունեցողները լքեն ստադիոնը
17.06.2026 | 16:27

Մարդ չգիտի ո՛ր խաղերին հետևի՝ աշխարհաքաղաքական «մեծ ֆուտբոլի»՞, թե՞ ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության: Աշխարհաքաղաքական խաղերի հեռարձակման ալիքը կարելի էր առժամանակ ընդհանրապես անջատել, եթե դրանցում ներգրավված չլիներ նաև Հայաստանի ապազգային հավաքականը՝ երրորդ անընդմեջ ժամկետով թիմի ավագի ժապավենը կրող անհաջող խաղացողով:

Ցավալին այն է, որ եթե աշխարհաքաղաքական ֆուտբոլի նախորդ երկու առաջնություններում Հայաստանի «ընտրանուն» ողորմածաբար դեռ թույլ էին տալիս խաղադաշտ դուրս գալ ու խայտառակ պարտություններ արձանագրել, այս առաջնությունում մեր հավաքականին վերապահված է ընդամենը ֆուտբոլի գնդակի դերը, բնականաբար, թիմի ավագի դեմքով: Թե ազգային արժանապատվության ոտնահարման ինչ ստորացուցիչ դրվագների ենք ականատես լինում, երբ առաջնության գլխավոր ֆավորիտները, իրար պաս տալով կամ խաբսերով, գնդակը տշում են խաղադաշտի մի ծայրից մյուսը, միայն ցավողներս գիտենք: Իսկ գնդակը, կարծես, շատ էլ դժգոհ չէ իր կարգավիճակից: Կարևորն այն է, որ խաղադաշտում է դեռ, ու նաև իր կաշվի որակից է կախված, թե ֆավորիտներից որ մեկի դարպասում կհայտնվի:

Ցավողներս ենք մեղք: Սիրտ բեր, որ դիմանա այդ գետնաքարշ տեսարանին, բերան բեր, որ ֆուտբոլային հյութեղ լեքսիկոնը չխառնի սուլոցների տարափին:

Անկասկած, թույլ նյարդեր ունեցողների համար չէ աշխարհաքաղաքական այս ֆուտբոլը: Ճիշտը ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության խաղերին հետևելն է. այնտեղ, գոնե, իրական ֆուտբոլիստները իսկական կաշվե գնդակ են տշում:

Լիլի Մարտոյան

Դիտվել է՝ 18883

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ