Գորտի երեսի, թքի և անձրևի մասին. Ռոլանդ Շառոյան

Ըստ Ռուդոլֆ Շտայների ազատւթյան փիլիսոփայության՝ էս արարածը մոնիստ է, ավելի ճիշտ, մոնիզմի զոհ, որովհետև մոնիստը գիտի, որ բնությունն իր գրկից մարդուն չի արձակում, որպես պատրաստի ազատ ոգի, այլ նրան առաջնորդում է մինչ որոշակի աստիճան, որտեղից նա տակավին կհասնի այն կետին, որտեղ կգտնի ինքն իրեն:

Մոնիզմը հստակ ապացուցում է, որ ֆիզիկական կամ բարոյական հարկադրանքի տակ գործող էակը հիրավի բարոյական չի կարող լինել: Իսկ դուք ընտրում եք՝ չիմանալով, թե ի՞նչ եք ընտրում, ընտրում եք. ընդամենը զանազանելով թրաշովին՝ անթրաշից, և այն էլ նեռի գրիչով՝«անապատի արև» երգելով ու երդվելով:
Բացե՛ք ձեր աչքերը լուսաբացին:

Մեկնաբանություններ