Որքան տխուր եւ խռովեցնող է այս ամենը։
Խռովեցնող է ոչ միայն այն պատճառով, որ հայը հային թշնամի է դարձել, որ սրբություններն ու արժեքները այլևս արժեզրկված են...
«Ով ուզում է լինի, միայն Նիկոլը չլինի», «Նիկոլը թող հեռանա, հետո կորոշենք»: Այս և նույնաբովանդակ այլ «գաղափարներով են» տոգորված Հայաստանի բնակիչներից շատերը...
Մենք, որպես ժողովուրդ, կարծես ծնվել ենք խորհուրդ տալու ու խորհրդով ապրելու համար։ Մեզ թվում է՝ յուրաքանչյուր պահի մենք պիտի «ուղղենք» միմյանց ճանապարհը, պիտի «հուշենք», թե ինչպես է պետք վարվել, ինչպես խոսել, ինչպես քայլել...
Ադրբեջանում հասարակությունը վատ աչքով է նայում օկուպացված Արցախին։ Հատկապես Արցախի տարածքում ծառայողները, նրանց ծնողները կարծում են, թե իրենք հայտնվել են դժոխքում։ Երեկվանից սոցցանցերի ադրբեջանական տիրույթում զայրույթ և անեծք է պտտվում սեփական բանակի հրամկազմի հասցեին։ Հատկանշական է, որ ալիևների դինաստիան սուր քննադատության է ենթարկվում միայն նրանց կողմից, ովքեր չեն բնակվում Ադրբեջանում...