-
24.08.2026|
22:00
Հետո՝ մի օր ես կհանդիպեմ ինձ ու կծանոթանամ իմ հետ։ Ու կիմանամ, որ ծնվել ու կյանքիս մեծ մասն ապրել եմ մի քաղաքում, որի անունը Երևան ա։ Երևան... Բայց կարող էի, չէ՞, մի ուրիշ քաղաքում ծնվել, ու էդ ժամանակ Երևանն ինձ ոչինչ չասող մի անուն կլիներ...
-
23.08.2026|
12:11
Այս տողերը գրել եմ հորեղբորս խոսքերով։ Առաջին անգամ նրանից եմ լսել այս անունը...
-
22.08.2026|
11:56
- Սրտիդ մեջ ցավ կա,- ասեց ընկերուհիս՝ ուշադիր զննելով իմ հենց նոր խմած սուրճի բաժակը։
- Կա՛,- ժպտացի ես,- էլ ի՜նչ սիրտ, որ ցավ չունենա...
-
21.08.2026|
17:49
Տիգրանաշենն էլ է հանձնվելու։ Ոչ մի հայ Արծվաշեն չի վերադառնալու։
Գազայից արաբ երեխաներին բուժելու պատրվակով փորձելու են նաև այնտեղից գաղթականներ Հայաստան տեղափոխել...
-
20.08.2026|
11:48
Իմ հերոսը Ալեքսանդր Մակեդոնացին չէ։ Իմ հերոսը Դիոգենեսն է։ Դիոգենեսը, որ ապրում էր տակառի մեջ և իրենից բարձր ընդունում էր միայն արեգակին...
-
19.08.2026|
16:51
Նիկոլոիդ ոստիկանը մի այլ կատեգորիա է։ Բրածո։ Բացառիկ ցուցանմուշ։
Էսօր Եվրամիության քամբախի մոտ ակցիայի ժամանակ պատի տակ կանգնած ծխում էի, երբ կողքիս կանգնած ոստիկանի հայացքը մի տեսակ անսովոր բանական թվաց ու հետը զրույցի բռնվեցի...
-
19.08.2026|
13:40
Երբ ժողովուրդը գիտնականից, գրողից, նկարչից, երաժշտից ու մշակույթի գործչից հրաժարվում է և նրանց տեղը սկսում է պաշտել պատահական, աղմկոտ ու իշխանությանը հարմար մարդկանց, հասարակությունն աստիճանաբար կորցնում է իր ամենակարևոր հենասյուներից մեկը՝ մտածելու կարողությունը...
-
18.08.2026|
14:00
Հեչ մտածել ե՞ք՝ ինչքան աղքատ կլիներ մեր կյանքը, եթե ծիտիկները չերգեին։
Ես ամեն առավոտ ուշադիր լսում եմ մեր բակի ծիտիկների համերգը, արդեն անգիր գիտեմ, թե ով երբ ա զարթնում, երբ ա սկսում երգել...
-
17.08.2026|
18:08
Երևույթներ կան, որոնց համար անվերջ ամաչում եմ. մեր հարսանիքների առուծախ հիշեցնող փող֊քերոցին...
-
16.08.2026|
16:10
Էս միամիտ տուրիստներին թվում ա, թե մեր մայրենի լեզուն մենակ հայերենն ա։ Չգիտեն, որ երբ հայը նստում ա ղեկին, մայրենի լեզուն դառնում ա շչակերենը...