Ինչ ուզում եք ասեք՝ ճարպիկ է մեր տղեն, իսկը «մոր աչքի սուրմա թռցնող մե զուլում լակոտ»: Ափսոս, Պերճ Պռոշյանի պես գրող չկա հիմա, թե չէ մի նոր «Հացի խնդիր» կունենայինք...
Դավիթ և Միքայել Մինասյանների հետ տեղի ունեցածը ոչ թե պետք չէ քաղաքականացնել , այլ պետք է գերքաղաքականացնել, ուլտրաքաղաքականացնել, աննկարագրելի քաղաքականացնել...
Ինչպես հայտնի է՝ օրերս Սուրբ Աննա եկեղեցում Նիկոլ Փաշինյանի հետ տեղի էր ունեցել միջադեպ. այսօր հայտնի դարձավ, որ դեպքի մասնակից դպրոցական 18-ամյա Դավիթ Միանսյանը 2 ամսով կալանավորվեց, ում ներկայացված էր ակնհայտ քաղաքական մեղադրանք...
Այսօր ապրիլի մեկն է, բայց ոչ ցանկություն կա խաբելու, ոչ տրամադրություն կատակով ստելու: Առանց այն էլ նողկալի սուտն ու խաբեությունը դարձել է ամենօրյա երևույթ...
Ու՞մ մտքով կանցներ, որ ԱՄՆ-ի նատոյական դաշնակից Թուրքիան կմտածի օգնել Իրանին այս պատերազմում: Սակայն ոչինչ պատահական չի լինում: Հրեաները ձգտում են քրդերին «զարթնեցնել» ընդդեմ Իրանի, իսկ Էրդողանը քաջ գիտակցում է քրդական զարթոնքի էկզիստենցիալ վտանգը Թուրքիայի համար...
Երկու 18 տարեկան դպրոցականներից հարգանք են պահանջում նրանք, ովքեր եկեղեցում հարգանք չեն դրսևորել տասնյակ հավատացյալների նկատմամբ՝ նրանց համար ամենանվիրական պահին...
Այս բարձրարվեստ, հանճարեղ քանդակագործ վարպետներ ունեցող ազգին ինչպե՞ս կարողացան կտրել իր հոգևոր արմատներից և ստիպել խոսել «զռռալուց», կուկուռուզ, սուջուխ ու տաք-տաք կարտոֆիլ ուտողներից...
ՓՆ-ի «կա՛մ ես, կա՛մ պատերազմ» թեզը քաղաքագիտական և բարոյական տեսանկյունից ոչ թե խաղաղության օրակարգ է, այլ բացահայտ շանտաժ սեփական ժողովրդի նկատմամբ...
Տողերիս հեղինակի հերթական կանխատեսումը, ցավոք, այս անգամ էլ իրականացավ: Դեռ ապրիլի 9-ին հրապարակված «Իրանի և իր թշնամիների միջև հրադադարը, ցավոք, սոսկ ժամանակավոր է, պատերազմը վերսկսվելու է ավելի մեծ թափով» հոդվածում գրել էի. «Բազմաթիվ հիմքեր կան եզրակացնելու, որ հիշյալ բանակցությունները հակամարտ կողմերի համար, ցավոք, ընդամենը ժամանակ շահելու միջոց են և արդյունք չեն տալու, որից հետո պատերազմը վերսկսվելու է ավելի մեծ թափով»...