Ագռավը, արծիվն ու աղավնին

Ագռավները մի օր

դարձան իշխանավոր

և հանեցին օրենք,

որ թևավորքն ամեն

ագռավերեն խոսեն,

միմիայն ղա ասեն,

կոչվեն` ագռավենք:

Ասում էին պիտի

բառը խոսել տգեղ,

ճիշտ մեզ նման` ղա-ով,

և ո՛չ ինչպես, ասենք`

սուրբ աղավնին շքեղ,

որ խոսում է երկնի

խաղաղության ղու-ով:

- Ա՛յ դու դժբախտ թռչուն

ինչպե՞ս պիտի իշխես

քո կռռոցով տգեղ,-

երբ կա աղավնու ղու-ն,

որպես խաղաղություն,

երբ կա արծիվն ինչպես`

արծիվ իշխանություն,

Այսպես ասաց Տերը Վերից`

ագռավների՛ն,

և արծվին տվեց արքա լինել թռչնոց,

իսկ աղավնի ղու-ին` խոսքը ճշմարտության,

օրհնյալ ու անբասիր` մի երգ երգոց,

Ասաց` սրա՛նք միայն ի զորու են պահել

գանձերն հայրենի տան,

արդարությունը մեր`

ոտձգումից այլոց...

Մաքսիմ ՈՍԿԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ