Ինչո՞վ է Նոր Հայաստանը տարբերվում Սոմալիից և թալիբական Աֆղանստանից

Ի՞նչ կլինի, եթե դատաքննության ընթացքում դատավորը կողմերին ներկայացնի իր բիզնեսի մասին պատմող տեսահոլովակը: Այլ կերպ ասած` գովազդի իր բիզնեսը: Կամ` դատախազը, բանուգործը թողած, սոցիալական կայքերի իր էջերում գովազդի իր անձի հետ ուղիղ փոխկապակված գեղեցկության սրահը, իսկ քննիչների և ոստիկանների առանձնասենյակների գրասեղաններին դրված լինեն վերջիններիս պատկանող օբյեկտների գովազդային բուկլետները: Պատկերացրեցի՞ք: Կարծում եմ, որ նույնիսկ Սոմալիում և թալիբական Աֆղանստանում նման երևույթը կդիտարկվի իբրև հակասություն մասնավոր և հանրային շահերի միջև, նույնիսկ` կոռուպցիոն ռիսկ։ Բացի դրանից` նման վարքագիծը հանգեցնում է էթիկական և հանրային վստահության կորստի:

Պարզվում է` Նոր Հայաստանն ամենևին էլ Սոմալիի նման չէ: Այստեղ շատ ավելի վատ բարքեր են: Թեպետ, Հայաստանի քաղաքական վերնախավի ներկայացուցիչներն իրենց բիզնեսն առայժմ բացահայտ չեն գովազդում, փոխարենը` դրանով սկսել են զբաղվել միջին օղակի պաշտոնյաները, օրինակ` Հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայությունում աշխատող պայմանական թորոսյանարմենները: Վերջիններից ոմանք սոցիալական էջերում բացեիբաց գովազդում են սեփական կամ իրենց հետ ինչ-որ կերպ փոխկապակցված, օրինակ` խանութ:

Վստահ եմ` Սոմալիում և թալիբական Աֆղանստանում CPC Armenia / Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողով և պաշտոնատար անձանց էթիկայի հանձնաժողով չկա: Ավելին` այդ պետություններում Nikol Pashinyan / Նիկոլ Փաշինյան էլ չկա: Սակայն Նոր Հայաստանում հո կա՞: Թե՞ չկա:

Եվ, եթե չկա, ապա կեցցե´ն սոմալիացի ծովահեններն ու աֆղան թալիբները:

Կարեն ՀԵՔԻՄՅԱՆ

Մեկնաբանություններ