Եկեք ծննդյան տարեդարձի փոխարեն տոնենք սրբերի անվանակոչությունը

Նկարը Հովնան Սարկավագինն է։ Ճշտում անեմ: Այս նկարում ես Բրբենկի Սրբոց Ղևոնդյանց Մայր տաճարում առավոտյան ժամերգության էի: Կողքիս կանգնածը Արժ. Տ. Սիփան ավագ քահանա Մխսյանն է, որի հետ ժամերգություն էինք կատարում: Սրբերի անունները կարդալիս նկատեցի, որ կա նաև Հովսեփ քահանայի անունը, որը սրբերի շարքում էր: Գնացի մի մոմ վերցրի, վառեցի ու պահեցի ձեռքս: Հիշում եմ, երբ Սուրբ Էջմիածնի հոգևոր Ճեմարանում էի սովորում, ամեն օր առավոտյան և երեկոյան ժամերգություն էինք անում: Շաբաթվա երկու օրերից բացի, Չորեքշաբթի և ՈՒրբաթ, որոնք պահքի օրեր էին, մնացած օրերը սրբերի տոներ կային: Որ սուրբի անունը, համընկնում էր աշակերտների անուններին, նրանց Մանկունք շարականի ժամանակ վառած մոմ էինք տալիս ու շնորհավորում նրա անունը: Այդ սովորությունը ես շարունակեցի այստեղ` Լա Քրասենթայի ծուխի մեջ, երբ հոգևոր հովիվ էի: Այս է ամբողջ եղելությունը: ՈՒրեմն թող շնորհավոր լինի իմ անվանակոչությունը: Եկեք ծննդյան տարեդարձի փոխարեն տոնենք սրբերի անվանակոչությունը, թող մարդիկ նմանվեն նրանց սրբակենցաղ կյանքին: Կտեսնեք շատ բան կփոխվի մեր կյանքում: Չե՞ք կարծում: Տարոսը բոլոր նրանց, ովքեր սրբերի անուն ունեն:

Տ. Հովսեփ Ա.Քահանա Հակոբյան

Մեկնաբանություններ