Իզաբելլա ԱԲԳԱՐՅԱՆ. «Թանկագին զարդերս փոխեցիր էժանագին ու անճաշակ բիժուներով»

Լույսը թող միշտ բարով բացվի քեզ համար, իմ սիրելի քաղաք: Տոնդ շնորհավոր: Երևի կասես. «Շնորհավորանքդ դիր գրպանդ, սիրո խոստովանություն էլ մի արա. չես կարողացել ինձ առողջ ու գեղեցիկ պահպանել, նախնիներիս քրտինքով կառուցածը չպահեցիր, թանկարժեք զարդերս փոխեցիր էժանագին ու անճաշակ բիժուներով, ամեն սանտիմետրիս վրա մի հսկա կառուցեցիր, որոնց ծանրությունից մեջքս կորացավ, թոքերս էլ հազիվ են շնչում»: Իրավացի ես, հարազատս: Չեմ կարողացել քեզ պահպանել, քո հանդեպ ոտնձգությունները կանխելու համար էլ ուժս քիչ էր: Բայց ուզում եմ իմանաս, որ սերս քո հանդեպ չի պակասել, չեմ դադարել հիանալ Հռոմից հին իմ ծննդավայրով, ուր ամեն մի փողոց իմ իսկ կենսագրությունն է: Ես սիրում եմ քեզ, ի´մ Երևան:

Մեկնաբանություններ