Գագիկ ՄԱՐՏՈՅԱՆ. Վարորդը մնացել է վարորդ, «շոֆերը»՝ շոֆեր

Ռուսերեն 'шօфер' բառն առաջացել է ֆրանսերեն chauffeur - ից, որ ջեռուցող, հնոցապան, կրակը վառ պահող է նշանակում: Սկզբնապես այս chauffeur - ները տրանսպորտային միջոցներն անմիջականորեն կառավարողները չէին, այլ ածուխ կամ փայտ էին գցում հնոցի մեջ, քանի որ առաջին մեքենաները գոլորշային շարժիչով էին աշխատում, իսկ իրական կառավարողները պետք է վառ պահեին հնոցը: Հետո, երբ դրա անհրաժեշտությունը վերացավ, chauffeur անունն անցավ մեքենա վարողներին: Սովետական տարիներին խոսակցական հայերենում ռուսական «շոֆյոր»- ը դարձավ «շոֆեր»: Գրական հայերենում հնարվեց մեզ ավելի հարազատ «վարորդ» - ը: Դեռ այն ժամանակվանից, երբ ուզում էին առավել հարգանք ցուցաբերել մեքենան կառավարողի նկատմամբ, տարբերակում էին՝ ոչ թե «շոֆեր», այլ «վարորդ» - ով դիմելով: Հիմա էլ «վարորդ» - ը մնացել է վարորդ, իսկ «շոֆեր» - ը՝ այնքան շոֆեր, որ չի էլ գիտակցում՝ ուղևորից 150 դրամ պահանջելով, ինքն իրենից է պահանջում, այլ կերպ ասած, իրեն և, նեղ առումով, իր մերձավորներին շահագործողների կրակին է փայտ, թե ածուխ գցում: Դա էլ քիչ է՝ բախման մեջ է մտնում 100 դրամ վճարող, իսկ իրականում նաև հենց իր՝ շոֆերի իրավունքները պաշտպանող ուղևորի հետ:

Մեկնաբանություններ