Խիստ կասկածում եմ, որ մեր գործարար-վաճառական դասը կամավոր կզրկի իրեն եկամտից

Անդրադարձ՝ թեմային

Ինչպե՞ս եք իմանալու՝ ինչ բենզին եք լցնում, երբ շուկան ամբողջությամբ շիլաշփոթ է։

Խնդիրը մի քանի օլիգարխի բենզալցակայանը չէ։

Հիմա իբր բոյկոտում են, ասում են՝ տվյալ ներկրող կազմակերպության բենզալցակայաններից չեն գնի «ադրբեջանական բենզին»։

Բայց շուկան արդեն բացված է։ Բենզինը խառնվում է, վերապիտակավորվում է, վերավաճառվում է այլ ցանցերով։

Դա սուպերմարկետ չէ՝ փակ տուփով ապրանքի պիտակին նայես ու իմանաս։

Այս «բոյկոտը» ո՛չ քաղաքական քայլ է,

ո՛չ տնտեսական ճնշում, այլ՝ սեփական խղճի ինքնախաբեություն։

Որովհետև խնդիրը բենզալցակայանը չէ։

Խնդիրը որոշումն է, որով դուք թույլ տվեցիք, որ թշնամու նավթը մտնի երկրի շուկա։

Հանդուրժում եք այսպիսի իշխանություն:

Մնացածը թատրոն է՝ դատարկ պաթոսով ու զրո հետևանքով։

Վաճառվելու է այլ ցանցերով՝ հազարավոր մեխանիզմներ կան, «այլ երկրի ներկրված» անունով, ու հաճախ՝ ավելի թանկ։

Եվ ես խիստ կասկածում եմ, որ մեր գործարար-վաճառական դասը կամավոր կզրկի իրեն եկամտից, ձեռք չի բերի ու չի վաճառի, երբ դա շահավետ է իր գրպանին։

Գևորգ Կարապետյան

Մեկնաբանություններ