Երբ շիզոֆրենիկը հայտարարում է, թե 2026-ից հետո չենք տեսնելու քաղաքականությամբ զբաղվող օլիգարխ կամ նախկին նախագահ, դա նույն բանն է, որ որևէ երկրի ղեկավար հայտարարի, թե, ասենք, լրագրողները, բանվորները, նկարիչները կամ կթվորուհիները պետք է քաղաքականությամբ չզբաղվեն: Ծիծաղում եք, չէ՞, բայց իրականությունն այդքան էլ ծիծաղելի չէ, որովհետև մեր երկրում գործում է մի համակարգ, որն անվերապահորեն կատարում է շիզոֆրենիկ բռնապետի բոլոր զառանցանքները: Դա, վերարտադրվելու դեպքում, այդպես էլ անելու է, մասնագիտություն առ մասնագիտություն դնելու է և որոշի, թե ով պետք է զբաղվի քաղաքականությամբ, ով՝ ոչ: Ի դեպ, պարզ չէ, թե ինչ սկզբունքով: Օրինակ, կարող է ես իրեն քննադատեմ, և ինքը որոշի, որ ռեժիսորները այլևս չպետք է քաղաքականությամբ զբաղվեն:
Շատերը սրա իշխանության օրոք մեր իրականությունը համեմատում են Օրուելի «Անասնաֆերմայի» հետ, սակայն կան բաներ, որ նույնիսկ Օրուելի մտքով չեն անցել:
Մենք անելիք ունենք: Գլխավոր անելիքն այն է, որ պետք է շիզոֆրենիկները, գոնե 2026-ից հետո, քաղաքականությամբ չզբաղվեն, այլապես, երանի ենք տալու Օրուելի «Անասնաֆերմային»:
Արամ Աբաջյան