«Ավելի շատ ինքս ինձ հետ եմ մրցում»

Արամ Խաչատրյանի անվան 11-րդ միջազգային մրցույթի եզրափակիչ փուլ են անցել

ջութակահարներ Դավիթ Արդուխանյանը (Ռուսաստան), Պիեռ Ֆրապիերը (Ֆրանսիա), Մարիամ Վարդանյանը (Հայաստան), Անդրեա Օբիսոն (Իտալիա), Միլետիչ Իվան (Սերբիա)։ Հունիսի 12-ին և 13-ին մասնակիցները երրորդ փուլում Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում Հայաստանի պետական երիտասարդական նվագախմբի հետ կկատարեն Արամ Խաչատրյանի Ջութակի կոնցերտը և Մոցարտի Ջութակի կոնցերտ No.3։ «Իրատեսի» զրուցակիցը ՄԱՐԻԱՄ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆՆ է:

-Դժվա՞ր մրցակցություն է:

-Այո, դժվար մրցակցություն է հատկապես ինձ համար, քանի որ տարիքային տարբերությունը մյուս մասնակիցներից շատ է` համարյա տասը տարի:
-Մինչ այս հավանաբար մասնակցե՞լ եք մրցույթների, փառատոների: Ինչո՞վ է առանձնանում Արամ Խաչատրյանի անվան մրցույթը:
-Մասնակցել եմ տարբեր փառատոների, մրցույթների, այդ թվում՝ Շվեյցարիայի «Վերբիեր» հանրահայտ փառատոնին, որ սակայն նվագախմբային է, այսինքն` նվագել եմ նվագախմբում: Խաչատրյանի մրցույթը միջազգային է, արժանի տեղ է գրավում Չայկովսկու, Ելիզավետա թագուհու անվան մրցույթներին կողքին ու, կարծում եմ, յուրահատուկ է հենց իր դժվարությամբ:
-Մրցույթի մասնակիցների կատարումներին հետևո՞ւմ եք:
-Ոչ, որովհետև ուզում եմ կենտրոնանալ իմ կատարման վրա: Լավագույնս ներկայանալ: Ես չեմ ուզում մրցակցել նրանց հետ, ավելի շատ ինքս ինձ հետ եմ մրցում:
-Արամ Խաչատրյանի երաժշտությունը ինչպե՞ս կբնորոշեիք:
-Նրա երաժշտության առաջին հնչյուններից զգում ես հայոց պատմությունը, տեսնում ես դարերի խորքը, հայոց արքաներին, Հայաստանը: Ես այդպես եմ ընկալում Արամ Խաչատրյանի արվեստը:

Ճեպազրույցը` Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ