Երբ գրանտով պատվեր ես կատարում, ստացվում է, որ ազգային շահը ստորադասում ես փողին

Ժամանակին, երբ գործում էր Լաչինի միջանցքը, անուղղակիորեն ադրբեջանական կողմը մերթ ընդ մերթ լսեցնում էր «Միջանցք՝ միջանցքի դիմաց» համաձայնագրի կնքման հնարավորությունը: Դա դիտարկվում էր նոյեմբերի 9-10-ի հայտարարության 9-րդ կետի կատարում, որը պետք է վերահսկեր ռուսական հատուկ ծառայությունը: Այդ ժամանակ մորուքով և առանց մորուք, չռած աչքերով և խրոխտ ձայնով եթերում հայտնված «հայրենասեր» և «ազգասեր» «փորձագետները», մեկը մյուսին հերթ չտալով, հակառուսական խրոխտ ելույթներ էին ունենում ընդդեմ միջանցքային տրամաբանության: Նրանց համար կարևորը արևմտյան գրանտներին համապատասխան պատվերները կատարելն էր և իշխանություններին քծնելը: Իհարկե, արցախահայության ճագատագիրը նրանց չէր հետաքրքրում: Հանրային հեռուստաընկերության եթերում նրանք «փայլում» էին հակառուսական ելույթներով: Հետևանքը մենք տեսանք: Հայոց պատմության մեջ չտեսնված աղետը. մոնղոլական տիրապետության ժամանակ նույնիսկ Արցախը չէր դատարկվել: Այժմ, երբ պարզվեց, որ միջանցք տալը արդեն ձեռնտու է Արևմուտքին, այլևս նրանք կա՛մ չեն երևում, կա՛մ էլ ծիծաղելի հեքիաթներ են հորինում, իբր Ալիևը վախենում է Արևմուտքից, չի հարձակվում ռուսների պատվերով և այլ «դարակազմիկ հայտնագործություններ»:

Այսպես է լինում, երբ գրանտով պատվեր ես կատարում, և ստացվում է, որ ազգային շահը ստորադասում ես փողին:

Գարիկ Քեռյան

Մեկնաբանություններ