Նիկոլն առհասարակ ամեն բան անում է բոլշևիկների նման։ Այսպես, «գործի» է լծում լյումպենին, պայմանական ասած, «կուլակաթափում» է, պետականացնում է մասնավոր սեփականությունները...
Մինչև 1918 թվականը Թիֆլիսը Կովկասի միասնական ու զարգացած կենտրոնն էր՝ յուրօրինակ մի «Սիլիկոնյան հովիտ», մինչդեռ Երևանը դեռևս թույլ ու հետամնաց գավառ էր...
«Վաղուցը»՝ 2018-ից է, երբ դաչայի օրական բյուջեն եռապատկվեց՝ հասնելով $5000-ի։ Դե, օրական 5000 դոլարով «կայֆեր անողը», պարզ է, աճեցրած ձուկ չի ուտի, հայկական կոնյակ չի խմի ,իսկ ժողովրդին էլ կնայի վերևից...
Երևանում ամառ ա։ Ես փոքրուց միշտ սիրել եմ Երևանի ամառը, շոգել եմ, բողոքել եմ շոգից, բայց հոգու խորքում միշտ սիրել եմ։ Ինձ ամռանն անընդհատ զով տեղեր էին ուղարկում՝ կազդուրվելու, իսկ ես կարոտում էի Երևանի շոգը...
Տարիներ առաջ էր: Մի ամբողջ օր ընկերներով հսկա անտառում ծառ էինք որոնում: Չարենցի ծառը: Պատմությունն ասում էր, որ այդ ծառի տակ նստել էր բանաստեղծն ու կարոտել էր իր վաղամեռիկ կնոջը...
Մտնում եմ Ֆեյսբուք, տեսնեմ՝ ինձ ընկերության հայտ ա ուղարկել ոմն Կիմ Ջոնգ Ժու։ Նայում եմ նկարին՝ փայտիկներով սուշի ուտող նարնջագույն դրակոն։ Ա՛յ մարդ, է՞ս ով ա...
Գիտե՞ք ինչն ա հետաքրքիր էս ռուս-վրացական քթամշակութային բանավեճում՝ որ երկու կողմերը լրիվ տարբեր բաների մասին են խոսում։ Մի կողմն ասում ա, որ կնոջը հարվածել չի կարելի, իսկ մյուս կողմը պնդում ա, որ հյուրը պիտի հարգի հյուրընկալող երկրի ավանդույթները...
Ես չեմ գրում սոցցանցերում երկար տեքստեր, բայց էսօր խախտում եմ այդ "ավանդույթը" ․․․ Եթե Թուրքիայի այսօրվա արտաքին քաղաքականությամբ հետաքրքրված եք, ապա հետաքրքրիր կլինի այս վերլուծությունը․
Այսօր՝ սեպտեմբերի 7-ին, Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի ելույթից առանձին հատվածներ բավական արագ տարածվեցին հայկական տեղեկատվական և սոցիալական մեդիայում...