ՈՒրեմն իշխանությունը լավ չի պայքարում

«Արտագաղթի մասին այնքան եք խոսել, որ արտագաղթողներին դարձրել եք պատմության հերոսներ: Որևէ մեկը արտագաղթի դեմ այնպես չի պայքարում, որքան մենք: ՈՒ մեր ուժերի ներածի չափով պայքարում ենք»: Սրանք ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության ղեկավար Գալուստ Սահակյանի խոսքերն են, ով, ի դեպ, ԱԺ պատգամավոր է 1995-ից` արդեն 18 տարի: Նա, հավանաբար, ամենաերկարակյաց օրենսդիրն է մեր երկրում: Նկատի ունեմ հետանկախացման տարիները: Դատելով այս քաղաքական երկարակեցությունից ու տարիքից, կարելի է ենթադրել, որ պատգամավորի ունեցած փորձը պարզ տրամաբանությանը պիտի հանգեցրած լիներ` եթե պայքարում ես ու արդյունք չկա, ուրեմն լավ չես պայքարում: Սա ճշմարտություն է բոլորի համար, թե ընդդիմության, թե իշխանության: Փաստ է, որ արտագաղթի տեմպերը գնալով ահագնանում են: Վերջին օրերի ընթացքում ամերիկյան «Green Card» շահած երեք ընտանիքի մասին իմացա, երիտասարդ ընտանիքների` երկուական երեխաներով: Երիտասարդներ գիտեմ, որ չեն ամուսնանում, քանի որ ընտանիք պահելուն պատրաստ չեն` աշխատանք չունեն, տուն չունեն ու աչքները դրսում է` մի ծանոթ գտնեն, Հայաստանից դուրս գան: Իշխող կուսակցության ներկայացուցիչն ասում է, թե որևէ մեկը արտագաղթի դեմ այնպես չի պայքարում, որքան իրենք, այսինքն` իշխանությունը: Երկրի կառավարման բոլոր լծակները իշխանության ձեռքում են, ուրեմն և տրամաբանական է, որ առաջին հերթին գործող իշխանությունը պիտի պայքարի ժողովրդագրական այդ աղետի դեմ: Պատգամավորը նաև ասել է, թե իշխանությունը պայքարում է իր ուժերի ներածի չափով: Իշխանության քթի տակ բավականին երկար ժամանակ գործում էր «Հայրենակիցներ» ռուսական ծրագրի գրասենյակը, որը հայաստանցիներին խմբերով Ռուսաստան էր ուղարկում, իսկ իշխանությունը ոչինչ չէր անում: Հայաստանում շատ այլ արտագաղթային ծրագրեր են գործում, ու չեմ կարծում, թե իշխանությունը սրանց մասին չգիտե: Բայց նույնիսկ իմանալը ոչինչ չի տալիս, եթե երկրում չկան այն պայմանները, որոնց մեջ քաղաքացին իրեն ապահովագրված զգա: Դատական համակարգը կոռումպացված է, առողջապահականը` նույն վիճակում, դպրոցական կրթական համակարգը, կարելի է ասել, խարխլված, տնտեսական ոլորտում շարքային քաղաքացին, եթե իշխանամերձ-իշխանամետ հովանավոր չունի, դատապարտված է հարկայինների ու թաղայինների հալածանքին: Հարազատներից հեռացող յուրաքանչյուրը ծանր սրտով է այստեղից գնում: Նրանք պատմության հերոսներ չեն, բայց պատմության զոհեր են ինչ-որ իմաստով: Պատմության, որի էջերում կերտվում է այսօրվա` բազմաթիվ թերություններով հագեցած քաղաքականությունը:

Կարինե ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Հե՜յ, հեղափոխություն, ո՞ւր մնացիր
• Հանրահավա՞ք եք ուզում, ինքնե՛րդ էլ արեք
• Եռյակում միմյանց հետ հայտարարություններո՞վ են խոսում
• Գյումրու ռուսական ռազմակայանը նախընտրելի ԶԼՄ-ներ ունի՞
• Սխալ տնտեսական քաղաքականությունը հարվածում է սպառողի գրպանին
• «Ժառանգության» հետ մի բան այն չէ
• Օրենքները լավն են, երբ գործում են
• «Ժառանգությունն» ինքն է իրեն դուրս դրել ընդդիմադիր դաշտից
• Ո՞վ պետք է փոխհատուցի գյուղացու կրած վնասի համար
• Դեղերի գները, այնուամենայնիվ, կբարձրանան
• Լիդինգթոն. «Հայ-թուրքական արձանագրությունները պետք է կատարվեն առանց հետաձգման»
• Ծառուկյանն ավելի քան կոմպրոմիսային է
• ԲՀԿ-ի «վազքը» ավելի կարճ կլինի, քան ենթադրվում էր
• Նոր ընդդիմություն կձևավորվի՝ ընդդեմ իշխանության և ոչիշխանականների
• Իշխանափոխությունից հետո «լավ» ընկերները կմնա՞ն համակարգում
• Հոկտեմբերի 27-ի բեռն ու Հայաստանի ապագան
• Գագիկ Ծառուկյանը ներողություն կխնդրի՞
• Ի՞նչ կա Ծառուկյանի մտքին
• Երբ որդեկորույս մայրերին քաշքում են ինչպես խուլիգանների
• Երբ հասցեատերն ավելի կարևոր է, քան հարցն ինքնին

Մեկնաբանություններ