Արմեն ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ. Քրիստոնեությունը սարքել ենք ընդամենը ազգային «օգտագործման» մանրադրամ

Տեղին-անտեղի քրիստոնեությամբ պարծեցող ու ոգեշնչվող, հստակ պարբերականությամբ եկեղեցիներ հաճախող զառամյալներս իսպառ մոռացել ենք կարծես, որ ՆԵՐՈՒՄՆ է քրիստոնեության իմաստը: Օրվա լուրերը (այդ թվում՝ քաղաքական) կամ պատահարների մասին հաղորդագրությունները ընթերցելիս տպավորություն է ստեղծվում, որ մենք սեփական կյանքը ոխակալության ու չարամտության ուղեկցությամբ ենք կարողանում կազմակերպել միայն: ՆԵՐՄԱՆ, մեծահոգության դրսևորում ընդհանրապես չկա, իսկ քրիստոնեությունը սարքել ենք ընդամենը ազգային «օգտագործման» մանրադրամ:
Աչքներիս առաջ մեր մեծ Արտիստի՝ Վարդան Պետրոսյանի դատն է, որը տուժած կողմի որդեկորույս հարազատները ջանում են վերածել անվերջանալի դատաստանի՝ պատրաստ չլինելով ՆԵՐՄԱՆ:
Եվ այս անմխիթար ֆոնին, որպես իրենց քրիստոնյա համարող, իրականում անաստվածներին Ազդ-հիշեցում, Ճիչ-զգուշացում՝ այս ցնցող լուրը հեռավոր Ավստրալիայից, մալայզիական այդ դժոխք-ինքնաթիռում զոհված երեք անչափահաս զավակների ծնողներից՝ ՆԵՐՄԱՆ բովանդակությամբ: Իրականում հոգևոր ամենաբարձր չափանիշներով աստվածային մակարդակի հասած այս երկուսը՝ Մերայթ Նորիսը և Էնթնի Մէսլինը, անկրկնելի ԴԱՍ են տալիս բոլորիս՝ ՄԵԾ եղեք, մարդիկ, ՆԵՐԵԼ կարողացեք, քանզի սեփական զավակների (իսկ ընդհանրական իմաստով՝ Մարդկանց, Մարդկության, Բնության, Երկրի, Երկնքի, Տիեզերքի) նկատմամբ ՍԵՐԸ վեր է ցանկացած ատելությունից, իսկ Քրիստոնյան միայն նա է, ով ՆԵՐԵԼ գիտե: ՄԵԾ ԵՂԵՔ, ՄԱՐԴԻ՛Կ:

Մեկնաբանություններ