Նիկոլ Փաշինյանը Հայաստանին ու Արցախին ոչ միայն վնաս տվեց՝ 44-օրյա պատերազմ ու պարտություն բերելով, այլ շատ ավելի մեծ վնաս է տալիս իր այս քաղաքականությամբ:
ՔՊ-ի ագիտատոր դարձած Գուրգեն Արսենյանը Թուրքիայի հասցեին մեղրածոր կենացներ է նվիրել և վկայել, որ ՀՀ անկախությունից հետո հարևան երկիրը երբեք չի սպառնացել Հայաստանին։ Արդյո՞ք դա այդպես է: Խոսենք փաստերով։
Գիտեք ինչի՞ց է ամենաշատն անհանգստանում Բաքվի բարբարոսական վարչախումբը՝ Հայաստանի անզուգաչափ և անսպասելի գործողություններից ու քայլերից։ Դանցից մեկը կարող է լինել Հայաստանի անվտանգության մակարդակի միանգամից մի քանի աստիճանով բարձրացումը՝ Իրանի հետ ռազմաքաղաքական դաշինքի ստեղծմամբ և գործարկումով։
Միշտ հիշենք, որ անկախ բոլոր դժվարություններից, հայերի նոր ցեղասպանություն իրագործել ցանկացողների և իրենց արևմտյան տերերի ճանապարհին կանգնած մեկ խոչընդոտող ուժ կա՝ Ռուսաստանը և իր զինվորը։
Վերջերս Մոսկվայում տեղի ունեցավ Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարության ընդլայնված նիստը, որի ընթացքում ելույթով հանդես եկավ Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարը։
Չինաստանն ընդլայնում է իր աշխարհաքաղաքական ազդեցության տիրույթն արաբական թերակղզում և հաստատում իր աշխարհաքաղաքական ինքնուրույն երկրորդ կենտրոն լինելու փաստը:
ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովը բացել է մի շարք փակագծեր՝ հերթական անգամ հասկացնելով, որ Հայաստանի իշխանությունն աշխատում է ոչ թե Հայաստանի, այլ Ադրբեջանի շահի համար՝ փորձելով Արցախի խնդիրը բարդել Ռուսաստանի վրա ու դառնալ Թուրքիայի սիրուհի։
Համաշխարհային քաղաքականության մեջ, միջազգային հարաբերություններում այս դեպքը, եթե բացառիկ չէ, ապա հաստատապես հազվադեպ հանդիպողներից է. խոսքն Ադրբեջանի՝ կրնկի վրա շուռ գալու մասին է:
Ադրբեջանը, որը մարտի 5-ից սպառնում էր Իրանին ուժ ցույց տալ, պատասխան միջոցներ կիրառել, Իրանի հետ սահմանն ամբողջապես փակել էր բեռնատարների համար՝ լուրջ խնդիրներ ստեղծելով բեռների սեփականատերերի համար, Թեհրանին զրկելով Ռուսաստանից մատակարարվող հացահատիկից...