Խառնաշփոթ թափուր աթոռի շուրջ

Հայաստանի ազգային պատկերասրահի տնօրենի թափուր աթոռը շատերի աչքերի անուշ քունը կտրել է։ Մշակույթի նախարարությունը կարող էր երկարաձգել ՀԱՊ-ի երկարամյա տնօրեն, ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Փարավոն Միրզոյանի պաշտոնավարման ժամկետը, սակայն գերադասել է նշանակել տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատար, ի դեմս պատկերասրահի տնօրենի գիտական գծով տեղակալ, արվեստաբան Հայկանուշ Հակոբյանի։ Մայիսի 2-ին պիտի հայտարարվեր մրցույթ տնօրենի թափուր տեղի համար։ Մրցույթը չի հայտարարվել։ Հունիսի 2-ին լրանում է Հ. Հակոբյանի ժամանակավոր պաշտոնավարման 6 ամիսը, և նա այլևս չի կարող պաշտոնավարել։ Մշակույթի նախարարությունը ևս 6 ամսով նոր պաշտոնակատար կնշանակի և գուցե թե տարեվերջին հայտարարի սպասված մրցույթը։ Այստեղ մի նրբություն կա։ Իրազեկ աղբյուրները հավատացնում են, որ Հասմիկ Պողոսյանը կամենում է ՀԱՊ-ի պաշտոնակատար նշանակել մշակույթի փոխնախարար Արև Սամուելյանին և ազատվել վերջինիս հոգսաշատ ներկայությունից, քանի որ տիկին Հասմիկը, ով, ինչպես քաջ հայտնի է, չի հանդուրժում իր ենթակաների ինքնուրույնությունը, անզոր է կառավարելի դարձնելու տիկին Սամուելյանին, քանզի վերջինս վայելում է ինչպես նախորդ, այնպես էլ ներկա վարչապետի հովանավորությունը։ Բնականաբար, ՀԱՊ-ի տնօրեն Սամուելյանին նշանակելով պաշտոնակատար, այնուհետև ամեն բան թողնելով մրցույթի անկանխատեսելի քմահաճույքներին` Հասմիկ Պողոսյանը մեկ կրակոցով կգետնի երկու նապաստակ։ Սակայն այլ խնդիր էլ է առկա. կա ևս մեկ թեկնածու` Կամերային երաժշտության ազգային կենտրոնի տնօրեն Արման Ծատուրյանը, ով ժամանակին փորձում էր դառնալ օպերային թատրոնի տնօրեն։ Չհաջողվեց։
Այնուամենայնիվ, ինչո՞ւ մրցույթը չկայացավ, գուցե ՀՀ մշակույթի նախարարությունում ա՞յլ մոտեցում են որդեգրել և զանազան ճնշումների տակ փորձում են այլ թեկնածուներ էլ հարմարեցնել մրցույթին և գործը «խաղաղորեն» գլուխ բերել։ Սակայն չպետք է մոռանալ ևս մի կարևոր հանգամանք, ՀԱՊ-ի տնօրենի որքան պատվաբեր, է՛լ ավելի պատասխանատու պաշտոնը կարող է ստանձնել ¥անշուշտ, մրցույթը շահելուց հետո¤ այն անձը, ով կերպարվեստի վարպետ է կամ արվեստաբան և այս բնագավառում կայացած մեկն է, ունի թանգարանային ոլորտում աշխատելու առնվազն 7 տարվա փորձ և զբաղեցրել է ղեկավար պաշտոններ։ Ո՛չ Արև Սամուելյանը, ո՛չ էլ Արման Ծատուրյանը վերոնշյալ պահանջներին չեն համապատասխանում։ Սակայն նրանք համապատասխանում են ներհայկական խիստ գործուն ներկապնակի ամենաէական գույներին` ունեն հզոր հովանավորներ։ Մի՞թե այսօր հնարավոր է մոռացության տալ Փանոս Թերլեմեզյանի անվան քոլեջի տնօրենի աթոռի շուրջ փոթորկվող իրադարձությունները, երբ նշյալ պատվավոր աթոռը դարձավ գրող և դաշնակցական գործիչ Ալվարդ Պետրոսյանի ընտանեկան կապալը։ Օրեր առաջ էլ Հայաստանի պատմության թանգարանի տնօրեն փաստացի նշանակվեց նախկին երկարամյա տնօրեն Անելկա Գրիգորյանի եղբորորդի Գրիգոր Գրիգորյանը, ով նկարիչ է և ուրիշ ոչինչ, այսինքն` չունի թանգարանային աշխատանքի փորձ և պրոֆեսիոնալ հմտություն։
Մի խոսքով, Հայաստանի ազգային պատկերասրահի տնօրենի թափուր պաշտոնը արդեն իսկ հայտնվել է կամայականությունների շրջապտույտում։ Եվ այս պարագայում մի հարց է ելուստվում. արդյո՞ք վաղուց ժամանակը չէ մրցույթ հայտարարելու ՀՀ մշակույթի նախարարի պաշտոնի համար։ Այս աթոռը միշտ էլ թափուր է։ Հասմիկ Պողոսյանին էլ չհաջողվեց շենք ու շուք տալ նրան։

Սերգեյ ՍԱՂՈՒՄՅԱՆ

Մեկնաբանություններ