«Մենք դիմադրում ենք անհայտին, ինչպես առագաստը քամուն»

Եթե սրտիդ դռները բացել ես մարդկանց առաջ, մի մոռացիր ու մի փալաս գցիր շեմքին, որ ներս մտնողները ոտքները սրբեն:

Կանայք շատ տոկուն են. նրանք դիմանում են նույնիսկ տղամարդկանց սիրուն:

Մենք սխալներն անում ենք դրանք գործելուց առաջ:

Մի անգամ մի քար գցեցի մի շան: Մինչև օրս հաչում են վրաս շունն ու քարը:

Էս մարդու միտքը թարմ է նոր թաղած մեռելի պես:

Մի վախեցիր, որ քեզ վիրավորում են, վախեցիր, երբ քեզնից չեն վիրավորվում:

Մենք դիմադրում ենք անհայտին, ինչպես առագաստը քամուն:

Սկզբում մեր ներսում խավար է. ժամանակի ընթացքում մենք դառնում ենք լուսավոր՝ ավերակի նման:

Վաչագան Ա. ՍԱՐԳՍՅԱՆ (ՎԱՍ)

Մեկնաբանություններ