Չարենցի վերջին նամակներից

ԻԶԱԲԵԼԼԱ

...Ողջույն: Ինչպես եմ կարոտում Քեզ, Բոժիկին, Ադոկին... Է, լավ է չգրեմ: Աստծով կհանդիպենք իրար:

Ամուր եղիր, հարազատս,- եթե նույնիսկ փողոց գցեն: Չէ՞ որ միայն մենք չենք տառապում, այլ շատ- շատերը, նույնպիսի մարդիկ, ինչպես մենք ենք: Միայն աշխատիր պահել քեզ ու երեխաներին,- ես քեզանից պահանջում եմ միայն դա: Թող Աստված ձեզ պահապան լինի,- չէ՞ որ մենք, հարազատս, ոչ ոք չունենք:

Համբուրում եմ ձեզ շատ, բյուր միլիոն անգամ և ավելին:

ՁԵՐ՝ ՉԱՐԵՆՑ

6.10.1937, բանտ

Սիլվա ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ ՖԲ էջից

Մեկնաբանություններ