Փթած գերանի հպարտությունը

Մի հին գերան, փթած գերան,

իր ողջ կյանքում ստած գերան`

կեղծ-կեղծ ամուր, կեղծ- կեղծ արդար,

բայց չգիտես դեն ու դեսից,

ո՞ր տնտեսից

ձեռք էր գցել լեզու ճարտար

և կեղծ մի ես...

նա լոկ իրենն էր գովում,

այլոց դավում ու դևում...

Երբ լսում էր մեկը այս

կամ այն լավ բանն է արել,

-Ե՛ս եմ արել, ասում էր,

դա ի՞նչ է որ այդ անի,

ուր գովեստի գործ տեսնեք`

լոկ անձի՛ս է արժանի...

Ի հակառակ այդ ցույցին

և ստախոս գերանին,

Տերն ուղարկեց սղոցին,

և կտրատեց սա դրան,

որ արժանու երանուն

Տեր չդառնա սատանան...

Մաքսիմ ՈՍԿԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ