Մենք թռչուն ենք, դրամ չունենք

Թռչունից հարկ պահանջեցին

թագավորներն այս երկրի`

թռիչքի հարկ

և օդի՛ հարկ,

երկնքի՛ հարկ,

երազի՛ հարկ

և երգի՛ հարկ,

տեսնելու՛ հարկ,

լսելու՛ հարկ

և մտքի՛ հարկ,

խոսելու՛ հարկ,

և ստեղծման նրա օրից`

ըստ նոր ելած օրենքների`

այսքան, այսքան, այսքան էլ պարտք....

Թռչունն ասաց,

խելամիտ չէ՛ պահանջը ձեր,

մեր դերն Աստծով ենք ստանձել...

ազատության մենք ողջու՛յնն ենք,

մենք թռչուն ենք`

դրամ չունե՛նք...

Տերն Ինքն է մեզ շահում, պահում,

ուր թռչում ենք...

զի թռչունը երազանքն է երկրի մարդու,

որ վեր նայի,

թողնի կապանքն ադամորդու,

թողնի հայհոյ ու չար նախանձ,

ազատության սերն իր նախկին մտաբերի,

որ անհոգսն է, անանեծքն հաց...

զի չի տվել թևավորին`

ոչ հոգս, և ոչ աշխարհիկ գանձ`

Վերն Ինքն` Աստվա՛ծ......

Մաքսիմ ՈՍԿԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ